a kind of stream of consciousness

Off Festival 2011 - #2 Destroyer

2011-09-18T17:44:00.000+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

W ubiegłym roku Artur Rojek zrobił mi megaprzyjemność i zaprosił The Tallest Man on Earth. W tym roku Artur Rojek zrobił mi megaprzyjemność i zaprosił Destroyer. Do czasu tegorocznego Offa Dan Bejar był przeze mnie widziany na żywo raz - z The New Pornographers. Ale na tamtym koncercie nie miał zbyt dużo pracy. Teraz przyjechał do Katowic ze swoją najnowszą płytą Kaputt, którą wielbię mocno. Czaiłem się na jakiś koncert Destroyera od bardzo dawna, a najbardziej to od czasu Destroyer's Rubies z 2006. To tam pojawiły się jedne z moich ulubionych numerów zespołu - Your Blood, European Oils i Painter in Your Pocket. Potem był album Trouble in Dreams z otwarciem Blue Flower/Blue Flame, zawierającym prościutką, lecz kapitalną linią fortepianu. No i w tym roku ukazała się wspomniana płyta Kaputt (polecam wersję winylową z 22 minutami materiału ekstra). Tak się już nie gra, a jednak...

Koncert nie był zbyt długi (godzina), ale tak to jest na festiwalach, więc miejmy nadzieję, że uda się jakiemuś prężnemu promotorowi ściągnąć band na samodzielny gig. Program to głównie nowa płyta. Zapraszam na retransmisję ze Sceny Leśnej.

Setlista:

01 Chinatown
02 Blue Eyes
03 My Favorite Year
04 Savage Night at the Opera
05 Kaputt
06 Painter in Your Pocket
07 Suicide Demo for Kara Walker
08 Song for America
09 Bay of Pigs

Koncert do ściągnięcia stąd (free download):
Destroyer Live at Off Festival 2011, Katowice, Poland (6 Aug 2011)
mp3, 224kbps, 97,2MB
hasło (unrar pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę Destroyer (lekko przeterminowaną).
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2011 - #1 Current 93

2011-08-22T12:23:00.006+02:00

Note for English speaking visitors: Download link below the setlist.

W dniu zerowym Off Festivalu 2011 około 20.00 Centrum Kultury Katowice było już zapełnione. Po takim sobie supporcie (Trembling Bells) na scenę przy dźwiękach Rivers of Babylon Boney M. wyszedł David Tibet z ekipą. Po żarcie prowadzącego (w tej roli sam DT), że Current 93 są właściwie cover bandem Boney M., nastąpiła część właściwa spektaklu, czyli doskonały koncert C93. Spora dawka ostatnich utworów Davida, przeplatana inteligentną konferansjerką i rzeczami starszymi wystarczyła na ponad 2-godzinną imprezę. Rewelacyjny zespół, w którym przede wszystkim Michael Cashmore i Baby Dee zasługują na megaszacunek, pod wodzą Tibeta zabrzmiał mocno i soczyście. Zapętlone wizualizacje i oszczędne światło dołożyły swoje do czegoś w rodzaju koncertu-misterium. Brzmi to trochę nadęcie, choć sam koncert taki nie był. Zmuszenie Baby Dee do wykonania Be Optimistic Shirley Temple, zepsucie statywu mikrofonu, co spowodowało, że David wcielił się we Freddiego Mercury i parę innych żartów skutecznie wprowadzało lekkość między ciężkie dźwięki i niełatwe teksty C93. Prawdopodobnie był to najlepszy koncert tegorocznego Offa - piszę prawdopodobnie, bo nie wszystko widziałem.

Setlista:

Intro: Rivers of Babylon (Andrew Liles gra Boney M z taśmy)

01 Invocation of Almost
02 Moon
03 Honeysuckle
04 Black Ships Ate the Sky
05 I Looked to the South Side of the Door
06 She Took Us to the Places Where the Sun Sets
07 The Nylon Lion Attacks as Kingdom
08 Suddenly the Living Are Dying
09 The Nudes Lift Shields for War
10 On Docetic Mountain
11 Not Because the Fox Barks
12 Pomegranate

Encore:
13 Be Optimistic (cover Shirley Temple, Baby Dee gra i śpiewa)
14 Niemandswasser
15 Lucifer Over London
16 Whilst the Night Rejoices Profound and Still (tylko David i Michael Cashmore)

Koncert do ściągnięcia stąd (free download):
Current 93 Live at Off Festival 2011, Katowice, Poland (4 Aug 2011)
mp3, 224kbps, 209,8MB
hasło (unrar pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę C93.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2011 - Rozpiska do druku

2011-07-31T18:27:00.008+02:00

Wzorem roku ubiegłego zrobiłem sobie własny przewodnik po Offie, którym się wspaniałomyślnie podzielę. Żeby uprzedzić pytania o nagrania, odpowiadam z góry na wszystkie: Nie wiem. Zasada jest stała: jeśli artyści się godzą to nagrywam, jeśli posłuchają nagrania i je klepną to wrzucam.

Instrukcja obsługi:
1. Ściągnij wersję do druku - jpg-i & pdf-y poniżej. Najlepiej klik prawym i "zapisz element docelowy jako".
2. Odpal drukarkę.
3. Jeśli trzeba, ustaw orientację poziomą.
4. Drukuj.
5. Weź długopis, pisak, ołówek (niepotrzebne skreślić) i zaznacz sobie swoje plany (jak na winietce niniejszego wpisu).
6. Złóż i schowaj do portfela.
7. Sprawdzaj, czy coś się czasem nie zmieniło na oficjalnej stronie Off Festu.

Czwartek - 19.00 Trembling Bells, 20.30 Current 93 (!)
Piątek - jpg, pdf
Sobota - jpg, pdf
Niedziela - jpg, pdf

Całość (ZIP) - jpg (3,1M), pdf (4,3M)

I jeszcze ogłoszenie: W sobotę, 6 sierpnia 2011 roku o godzinie 11:00 na Orliku Młodzieżowego Domu Kultury w Parku Załęskim w Katowicach (ul. Gliwicka 212/214) odbędzie się oficjalny mecz piłkarski Porcys i Screenagers. Sześcioosobowe drużyny (bramkarz + pięciu zawodników w polu) zagrają 2 x 45 minut (10 minut przerwy). Zmiany lotne, hokejowe. W składach dopuszczalni są wszyscy redaktorzy, którzy kiedykolwiek opublikowali chociaż jeden tekst na stronach danego serwisu. Nie ma limitu graczy w szerokiej kadrze, ale oba serwisy zobowiązują się opublikować pełne kadry (wraz z numerami zawodników) na swoich profilach facebookowych do godziny 23:59 dnia 31 lipca 2011 i tylko te składy będą obowiązywać w trakcie meczu.

Portishead w Poznaniu, czyli Silence please

2011-07-16T18:34:00.005+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Drogi na Euro 2012 się robią (podobno się uda zdążyć na Euro 2016), więc gdy spóźniony o jakieś 3 godziny dotarłem do Poznania, Fleet Foxes właśnie zaczynali swój występ. Trochę widziałem z brzegu jeziora, trochę zza bramek, trochę ze strefy gastro (sorry, byłem bardzo spragniony), a trochę normalnie. Ten wstęp jest po to, by usprawiedliwić brak jakiegokolwiek dźwięku z gigu średnio rączych chłopaków.

Portishead, tak... Jestem w grupie tych, którym Third się bardzo podobało, ale nie spodziewałem się, że kawałki z tego właśnie albumu będą najmocniejszymi momentami koncertu. Całość była OK, poprawna, dość wierna temu, co znamy z płyt, jednak nowe numery zabrzmiały fantastycznie i dla mnie były najjaśniejszym punktem wypadu na Maltę. Beth zdołowała najweselszych członków mojej ekipy wypadowej - neurotyczny spektakl można więc uznać za udany. Nie będę przedłużać, na koniec z tego miejsca podziękuję tylko tym, którzy przyszli na koncert, a nie na pogaduszki o legendarnej już dupie Maryni. Stwierdzam, że niestety liczba organizowanych na koncertach zlotów półgłówków się powiększa i obawiam się, że niedługo ktoś będzie musiał wymyślić coś na wzór "silent disco", by pozwolić pozostałym obecnym cieszyć się z muzyki.

Setlista:

01 Silence
02 Hunter
03 Mysterons
04 The Rip
05 Numb
06 Magic Doors
07 Sour Times
08 Wandering Star
09 Machine Gun
10 Over
11 Glory Box
12 Nylon Smile
13 Cowboys
14 Threads
15 Roads

Encore:
16 We Carry On

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Portishead Live at Malta Festival 2011, Poznań, Poland (6 Jul 2011)
mp3, 224kbps, 146,8MB
hasło (pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę Portishead.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Bolo #36 - Bolo i statystyka

2011-07-01T17:15:00.000+02:00

W części trzydziestej szóstej Bolo sprawdza statystyki.
(klik by powiększyć)

Autor: Tomasz Niewiadomski

A następnym razem Bolo w odcinku religijnym.

Sufjan Stevens w Warszawie, czyli Spektakularny show

2011-06-25T19:11:00.000+02:00

Na samym początku mego listu pragnę powiadomić, że ta strona jeszcze dycha. Może słabo, ale jakieś życie się tu jeszcze tli. Z archiwum majowego postanowiłem wydobyć koncert Sufjana Stevensa, który to gig był pod wieloma względami był absolutnie wyjątkowy na warszawskiej ziemi.

Rozpoczynające pierwszy występ Sufjana w naszym kraju Seven Swans miało zarówno coś z lekkości Snu Nocy Letniej jak i z ciężaru gatunkowego Jeziora Łabędziego, a kołyszący początkowo do snu głos Stevensa wzniósł nas wysoko, poprzez poduszki z cumulusów, wprost do gwiazd.

Ethan, Furs.fm

Sufjan i jego 10 osobowy zespół zafundowali słuchaczom fizyczne, jaskrawe doznania, tak jakby przerysowanie muzycznych, wizualnych i choreograficznych patentów, otarcie oprawy wizualnej o kicz, było sposobem na uczynienie popowego spektaklu nośnikiem głębszej treści.

PopUp Music

Sufjan na żywo sprawia, że kocha się go jeszcze mocniej, a jego utwory stają się jeszcze bardziej emocjonalne. I nieważne, czy akurat gra na gitarze melancholijną piosenkę ("Casimir Pulaski Day”), siada przy fortepianie ("Concerning the UFO Sighting Near Highland, Illinois”), razem ze swoim dziesięcioosobowym zespołem przenosi nas w świat chaosu i zgubienia ("Vesuvius”), czy zaprasza do tańca i zabawy („Impossible Soul) – wszędzie jest niesamowicie.

Piotr, Fuck You, Hipsters!

Sufjan zmajstrował najpiękniejsze i najlepiej dobrane projekcje z wszystkich, jakie miałem dotąd okazję oglądać na żywo, w pełni zsynchronizowane z retro-futurystycznym oświetleniem i całą akcją sceniczną. Zastępy instrumentów dobrano jakby symetrycznie: dwa dęciaki, dwa zestawy perkusyjne, dwóch klawiszowców - analogowy i cyfrowy - oraz dwie chórzystki. Te ostatnie z przesłuchań do tanecznego "Mam talent" wyleciałyby jeszcze przed włączeniem kamer. A Sufjan powierzył im dwugodzinną choreografię. Sam rozbrajająco niezgrabny stworzył najbardziej spektakularny show, na jaki można sobie pozwolić pozostając spontanicznym, naturalnym - sobą.

Mariusz Herma, T-Mobile Music

Większa część koncertu na wideło, offmusic.pl

Setlista

czyli:

01 Seven Swans
02 Too Much
03 Age of Adz
04 Heirloom
05 I Walked
06 Now That I'm Older
07 Get Real Get Right
08 Vesuvius
09 I Want to Be Well
10 Futile Devices
11 Impossible Soul

Encore:
12 Concerning the UFO Sighting Near Highland, Illinois
13 Casimir Pulaski Day
14 Chicago

Koncert do ściągnięcia stąd:
Sufjan Stevens Live at Teatr Polski, Warszawa, Poland (5 May 2011)
mp3, 224kbps, 215,1MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Sufjana Stevensa.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

The National znów w Polsce, czyli z KRK do WAWY droga niedaleka

2011-02-28T12:20:00.007+01:00

↑ foto: The National (Kraków)

Polski koncert nr 3 - Kraków, Studio
Polski koncert nr 4 - Warszawa, Stodoła

Jak to jest z tymi Neszynalami? Nagrali High Violet - płytę bardzo dobrą, ale nie doskakującą do Alligatora (2005) ani nawet Boxera (2007) i nagle... SŁAWA! Stodoła wyprzedana, w Klubie Studio ciasno, bilety na wcześniejszy Ars Cameralis poszły w godzinę... Jak gdzieś przeczytałem lub usłyszałem, ekipa sukces tłumaczy tym, że wzięli po kilka najlepszych patentów z poprzednich albumów i wyszła im wypadkowa w postaci HV. Ale nie ma w tym wyrachowania. W każdym razie dla mnie nie ma.

The National przybyli do Polski z Sharon Van Etten, którą warto poznać, jeśli ktoś jeszcze tego nie uczynił. Wprawdzie niektórzy bywalcy stodół (przez małe "s") nie podzielą pewnie mojej opinii, ale co mi tam - jako support Sharon była super. Muzyka to spokojniejsza od tej co to ją gwiazda wieczoru uprawia, głos jakich wiele w sumie, ale kompozycje niebanalne, aranże nieoczywiste, więc do grona nudziarzy bym SVE nie zaliczał. Szufladka "pani z gitarą" jest pojemna, więc kolejny album (Epic) się w niej zmieści.

Teraz o gwoździu imprezy. Nie będę porównywać Krakowa z Warszawą, bo to tanie by było. Koncerty były różne, mimo że większość programu się pokryła. Cieszę się więc, że mogłem być na obu, bo wspólnie złożyły się na setlistę marzeń (bez egzaltacji piszę). Available i Cardinal Song z Sad Songs for DL, Wasp Nest i About Today z Cherry Tree, Secret Meeting, Lit Up i Geese z Alligatora. Plus trochę Boxera, plus cały HV.

Konferansjerka nieco słabsza niż w Chorzowie parę miesięcy temu, ale może po prostu nie musieli rozbijać atmosfery siedzącego teatru, bo grali w luzackich miejscach, które im przypomniały, jak zaczynali - duszne kluby, opary piwa, szalejąca publika.

Jeśli chodzi o audio, to koncert krakowski można znaleźć na Dajmie, ale możliwe, że wypłynie też w archive.org/. Co zaś się tyczy tego warszawskiego, to było tak:

Setlista:

01 Runaway
02 Anyone's Ghost
03 Secret Meeting
04 Bloodbuzz Ohio
05 Slow Show
06 Squalor Victoria
07 Afraid of Everyone
08 Conversation 16
09 Little Faith
10 Available > Cardinal Song
11 Sorrow
12 The Geese of Beverly Road
13 Abel
14 Green Gloves
15 England
16 Fake Empire

Encore:
17 About Today
18 Mr. November
19 Terrible Love
20 Vanderlyle Crybaby Geeks (acoustic)

Zapis koncertu dzięki uprzejmości zespołu możecie znaleźć w ARCHIWUM The National.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The National.
Kup oryginalną płytę.

Space Invaders in Rome, czyli Najeźdzcy z kosmosu w Rzymie #2

2011-01-21T21:31:00.012+01:00

Trochę to trwało, ale w końcu jest - druga część spaceru po Rzymie (Włochy) śladami Space Invadera. Część pierwszą wrzuciłem tu. Ci, którzy jeszcze nie widzieli Wyjścia przez sklep z pamiątkami (Exit Through the Gift Shop) Banksy'ego, powinni szybko nadrobić zaległości, bo to jeden z najfajniejszych filmów ubiegłego roku. Ci, którzy widzieli, znajdą w tym poście potwierdzenie skali działań świra z Paryża.

Jeszcze zanim fotki, to słów parę nie na temat. Nietrudno zauważyć, że ostatnio nieco się opuściłem w pisaniu czegokolwiek w tym miejscu. Powodów jest kilka:

ubiegły rok w ilości nagrań do obrobienia mocno mnie wykończył i zwyczajnie nie chce mi się na razie babrać w dźwiękach (czyt. nagrywam, ale nie obrabiam i nie wrzucam),
mam jakąś blokadę w pisaniu o muzyce (czyt. słucham płyt, ale nie chce mi się o nich pisać),
zaangażowałem się mocno w pewien projekt (słowo - wytrych) muzyczny, który zajmuje mi sporo czasu (czyt. wkręcam się w coś fajnego dla mnie, ale nie mogę na razie nic więcej powiedzieć, bo sam nie wiem, co z tego wyniknie).

W związku z powyższym, wprawdzie blog nie zdycha, ale:

jeśli będę mieć jakieś koncerty, którymi warto się będzie podzielić, to prędzej znaleźć je będzie można na Dime'ie niż tu,
jeśli będę mieć coś poważniejszego do powiedzenia o muzyce, to zrobię to tu,
jeśli będę chciał podzielić się na szybko jakąś fajną muzyką, to raczej zrobię to na fejzbuku.

I jeszcze polecanki:

jakoś mało ciekawych rzeczy się przytrafia ostatnio w sieci, więc zawęziłem poważnie miejsca, do których zaglądam regularnie - są to Polifonia Chacińskiego, Ziemia Niczyja Hermy i MKKM Szpaka, z którym to często się rozjeżdżam gustownie, ale lubię go czytać,
dawno temu miałem napisać co nieco o ciekawej inicjatywie o nazwie Sopot Melody Day - trójmiejscy zapaleńcy organizują fajne koncerty, a więcej info można znaleźć tu,
w lutym rusza nowy klub na Mokotowie, a dokładnie przy Czerskiej - nazywa się Ósmy Dzień Tygodnia i na razie szukajcie go na fejzbuku.

A teraz już ino najeźdzcy...

Podsumowanie 2010

2010-12-30T10:35:00.003+01:00

David

Christina

Europa

Ameryka

Lepsze czasy

Lepsze rzeczy

Woda w piekle

Zimna woda

Gåta för Hennessy

2010-12-23T15:11:00.003+01:00

Pewien anonimowy internauta poprosił mnie o rozwiązanie zagadki. Lubię rozwiązywać zagadki, więc odparłem - spróbuję. Zagadka brzmiała:

Co to za stary numer, który gra na koncercie gdy na scenę wchodzi TTMOE?

Dane: stary numer, śpiewany po szwedzku ewentualnie w innym skandynawskim języku.
Szukane: imię, nazwisko, tytuł piosenki.

(minęły 2 dni)

Odpowiedź brzmi:

Håkan Hellström jest w Szwecji gwiazdą od lat. Śpiewa głównie po szwedzku, więc w Europie raczej go nie znają. Solo działa od roku 2000, a wcześniej udzielał się głównie w dwóch formacjach - grał na perkusji w Honey Is Cool (zespół Karin Dreijer z The Knife i Fever Ray) i w Broder Daniel (sławni stali się po nagraniu soundtracku do Fucking Åmål). Jego nowa płyta 2 steg från paradise jest już platynowa, co oznacza coś innego niż u nas, a mianowicie, że sprzedał jej sporo. Poszukiwany kawałek jest zaś tytułowym utworem z jego poprzedniego albumu z 2008 roku, więc wcale nie jest taki stary - För sent för Edelweiss. Tak więc Za późno na szarotkę...

PS. Na obrazku Göteborg (miasto Håkana i Jensa Lekmana).

Paula i Karol - Overshare (2010), czyli Żoliborz vs. Ontario

2010-12-09T20:54:00.005+01:00

Paula i Karol mają płytę. Taką z zespołem. Większość utworów znałem już z koncertów, ale części nie poznałem. Może jestem jakiś zamroczony, ale na przykład Goodnight Warsaw zajarzyłem dopiero pod koniec. Chcę przez to napisać, że aranżacje zaskakują. I teraz pora odetchnąć z ulgą - zaskakują pozytywnie. Nie mówiłem im tego wcześniej, ale bałem się płyty w większym składzie. Urzekli mnie kiedyś grając we dwójkę, prosto, bez kombinowania i dlatego miałem jakiś nieokreślony bliżej niepokój przed odtworzeniem krążka. Ale stało się i dobrze się stało. Płyta fajnie brzmi, brudy koncertowe zostały godnie zastąpione przez smaczki aranżacyjne, nie zniknął spontan, szczerość, radość grania. Jestem przekonany, że gdyby ten album ukazał się 80 lat temu, to i Buster Keaton by się uśmiechnął.

A teraz skończę, bo wzruszenie odbiera mi głos. Oto moje pierwsze kredyty na płycie...

Pocztówka ze Szwecji #2, czyli The Tallest Man on Earth - Wieczór 2

2010-12-08T00:26:00.000+01:00

Ogólnie program ten sam, co dzień wcześniej. Bo jednej zmiany kolejności nie ma co liczyć. Ale nie ma dwóch takich samych koncertów TTMOE - tym razem mniej gadał i lepiej grał. W każdym razie dla mnie zdecydowanie lepiej, bo nie musiałem się głupio uśmiechać, że niby rozumiem dowcipy. Choć publiczność jakaś fajniejsza była 24 godziny wstecz. Dobra, dość.

Dla formalności - setlista:

1. Intro
2. A Field of Birds
3. Burden of Tomorrow
4. I Won't Be Found
5. Pistol Dreams
6. Love Is All
7. King of Spain
8. Thousand Ways
9. The Wild Hunt
10. Like the Wheel
11. Tangle in This Trampled Wheat
12. The Gardener
13. Where Do My Bluebird Fly
14. Thrown Right at Me (with Idiot Wind)

Encore:
15. The Dreamer
16. Kids on the Run

Bonus obrazkowy zawiera duet z Amandą. Press play.

Pocztówka ze Szwecji #1, czyli The Tallest Man on Earth - Wieczór 1

2010-12-07T14:25:00.001+01:00

Pierwszy z dwóch koncertów The Tallest Man on Earth w Södra Teatern był taki:

1. Gadany - pewnie ze 20 minut konferansjerki by się w sumie zebrało. Ludzie świetnie się bawili, z werwą i animuszem reagowali na żarty, śmiali się do rozpuku, no po prostu boki zrywać. Ni cholery nie rozumiałem, bo Kristian gadał po szwedzku. Słowa, które poznałem: Feist, Cat Power, Annie Lennox, Bob Dylan.

2. Wolny - miałem wrażenie, że wszystkie kawałki Najwyższy grał wolniej niż zwykle. Może to ten północny klimat sprawia, że człowiek jest bardziej misiowaty.

3. Świetny - Thrown Right at Me Krystek zaśpiewał w duecie z Amandą Bergman, znaną jako Idiot Wind (tak, to z Dylana), Hajen, Jaw Lesson. Idiot Wind był/a także supportem. Saportuje też Kristiana w życiu.

Setlista:

1. Intro
2. A Field of Birds
3. Burden of Tomorrow
4. I Won't Be Found
5. Pistol Dreams
6. Love Is All
7. King of Spain
8. Thousand Ways
9. The Wild Hunt
10. Tangle in This Trampled Wheat
11. Like the Wheel
12. The Gardener
13. Where Do My Bluebird Fly
14. Thrown Right at Me

Encore:
15. The Dreamer
16. Kids on the Run

Poniżej wideło wczorajszych bisów, czyli:
- Thorn in My Side - fragmencik, bo nawet nie fragment kawałka Eurythmics,
- The Dreamer,
- Kids on the Run - no jak już pianino stało, to trzeba było skorzystać.

Muzyka Końca Lata znów w Hydrozagadce, czyli Maki i Chłopaki też

2010-11-29T10:00:00.005+01:00

↑ grafika: Błażej Król

Dnia 26 listopada 2010 roku w praskim (Warszawa) klubie Hydrozagadka wystąpiły dwa zespoły z Mazowsza: Maki i Chłopaki oraz Muzyka Końca Lata. Oba zagrały utwory z nowych płyt, których niestety jeszcze nie ma.

W programie Makiego i chłopaków nie zabrakło tym razem osławionych Albatrosów, choć nasze redakcyjne kamery zarejestrowały Karierę (no dobra, Albatrosy też, ale na razie ich nie wypuszczam).

Po elektryzującym secie M+Ch na scenie pojawiła się gwiazda wieczoru - Muzyka Końca Lata. W kulisach pojawiła się informacja, że lider formacji, niejaki Zmywak ma już podpisany kontrakt na XIII edycję Tańca z gwiazdami. Koncert obfitował w niesamowite efekty specjalne i zwroty akcji. W kronikach zapiszą się wzorowane na klasycznym klipie Boba Dylana Subterranean Homesick Blues wizualizacje tekstu do Ja wiem mała, co równocześnie było oświadczynami osoby z widowni płci męskiej osobie z widowni płci żeńskiej (odpowiedź twierdząca). Petardy zostały odpalone także przy Soplu - kowerze Paul Pavique Movement, który z kolei do proszenia o rękę z pewnością by się nie nadawał. Ale my posłuchajmy i obejrzyjmy wspólnie premierowy zapis wideo utworu Szkoda czasu.

Sądzę, że ekipa MKL nie zdaje sobie sprawy, jak świetny koncert zagrała. Zdecydowanie najlepszy, jaki w tym roku widziałem. I nie jest to tekst sponsorowany, bo choć była możliwość odzyskania kasy za bilet to my, the People, z niej nie skorzystaliśmy.

The National na Ars Cameralis, czyli Koledzy Prince'a

2010-11-14T18:49:00.007+01:00

↑ foto: The National (Chorzów)

Po koncercie Laurie Anderson (do którego będę chciał jeszcze wrócić kiedyś może, nie wiem) to druga impreza tegorocznego Ars Cameralis, na którą wyruszyłem. The National i Midlake. Gdyby grali oddzielnie musiałbym jechać dwa razy, a tak udało się załatwić sprawę za jednym zamachem. Do Midlake też będę chciał jeszcze wrócić kiedyś może, nie wiem.

Tymczasem The National. Najmniejszy koncert, jaki grali od lat. Bilety zniknęły błyskawicznie, co osobom, dla których 'rano' zaczyna się około 11.00, będzie się jeszcze odbijać czkawką co najmniej do lutego (rozwijam myśl - zespół wraca do Polski w lutym na dwa koncerty: Kraków i Warszawa). Chorzowski Teatr Rozrywki to fajne miejsce, choć w organizacji koncertów rockowych przeszkadzają trochę krzesła. Z drugiej strony wokaliści, którzy lubią szwendać się między ludźmi, mogą łazić po oparciach. Napakowana widzami sala od trzeciego kawałka już na szczęście stała, więc siary przed gośćmi z zagranicy nie było.

Zespół jest w formie. Zagrał czadowy koncert złożony ze smutnych piosenek, a w przerwach zabawiał nas żartobliwymi gadkami o niczym (o bracie Matta - fanie metalu, o Prinsie - przyjacielu zespołu, o małej różnicy między Hiszpanami a Holendrami). Oprócz jazdy obowiązkowej tegorocznej trasy, czyli kawałków z High Violet i Boxera, usłyszeliśmy kilka kilerów z Alligatora, medley Available i Cardinal Song z Sad Songs for Dirty Lovers i specjalną improwizację w hołdzie Henrykowi Mikołajowi Góreckiemu.

Setlista była taka:

01 Runaway
02 Anyone's Ghost
03 Mistaken for Strangers
04 Bloodbuzz Ohio
05 Slow Show
06 Squalor Victoria
07 Afraid of Everyone
08 Available > Cardinal Song
09 Conversation 16
10 Sorrow
11 Apartment Story
12 Abel
13 Daughters of the Soho Riots
14 England
15 Fake Empire

Encore:
16 A Tribute to Henryk Mikolaj Górecki
17 Start a War
18 Mr. November
19 Terrible Love
20 Vanderlyle Crybaby Geeks (acoustic)

Koncert dzięki uprzejmości zespołu możecie znaleźć w ARCHIWUM The National. Zwykle w ciągu 2-3 dni pojawiają się tam także empetrójki.

Bolo #35 - Bolo jedzie na gapę

2010-10-31T10:07:00.002+01:00

Po ponad półrocznej przerwie Bolo powraca na finałowe odcinki...

W części trzydziestej piątej Bolo jedzie na gapę.
(klik by powiększyć)

Autor: Tomasz Niewiadomski

A w następnym odcinku Bolo sprawdzi statystyki.

Off Festival 2010 - #13 The Very Best

2010-09-22T18:01:00.004+02:00

Tego koncertu w tym miejscu pewnie nikt się nie spodziewał. Dla wielu była to najlepsza impreza całego festiwalu. Czarny ląd na Śląsku Czarnym - Afryka w Katowicach. To był najgorętszy koncert jaki widziałem w namiocie. Z sufitu lał się strumień potu, na ziemi tworzyły się kałuże, wódka krążyła między zespołem a publiką, dmuchane palmy zrobiły furorę nie mniejszą od tej na Rondzie de Gaulle'a w Warszawie.

Krótko mówiąc: The Very Best.

Esau Mwamwaya z Malawi skumał się kiedyś londyńskim duetem Radioclit i nagrali swoje wersje kawałków Vampire Weekend, M.I.A. czy Michaela Jacksona. Płyta ukazała się tylko na wypalanej domowo cedeczce. Spodobała się twórcom i odbiorcom, więc Najnajlepsi poszli za ciosem i wypuścili regularne CD zatytułowane Warm Heart of Africa. Na Offie wystąpili razem z didżejem Mo-Laudi. Dla jednych niezłe jaja (szczególnie radosne reakcje na Yeasayera i Majkela), dla drugich kawał energii, dla jeszcze innych i to, i to. Zdaję sobie sprawę, że samo audio nie odda atmosfery koncertu, ale co tam, wrzucam.

Setlista:

01 Chalo
02 Angonde
03 Julia
04 Wena
05 Unknown
06 Kamphopo
07 Get It Up
08 Kada Manja
09 Mulomo (Ambling Alp)
10 Warm Heart of Africa

Encore:
11 Will You Be There
12 Tengazako

Wystąpili:

Esau Mwamwaya
Johan Hugo
DJ Tron
Mo-Laudi

Koncert do ściągnięcia stąd:
The Very Best Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 112MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs The Very Best.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #12 Dinosaur Jr.

2010-09-20T19:50:00.000+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Dinozaur ma pecha. Ten od Spielberga wyginął jakieś 65 milionów lat temu. Ten od J Mascisa dotarł do Katowic bez sprzętu. Pewne linie lotnicze, których nazwy nie będę wymieniać (niemieckie i do luftu) zgubiły młodemu dinozaurowi sprzęt. Ale nie ma tego złego - przynajmniej w przypadku Dinosaur Jr... Gitarę pożyczyli od Palla Jenkinsa z The Black Heart Procession, efekty od No Age, resztę roboty wykonał realizator dźwięku, a my dostaliśmy koncert brzmiący inaczej niż wszystkie dotychczasowe D-Jr.

Setlista prezentowała się tak:

czyli:

01 Thumb
02 Budge
03 In a Jar
04 Imagination Blind
05 Get Me
06 Pieces
07 Feel the Pain
08 Over It
09 Little Fury Things
10 Raisans
11 Just Like Heaven (The Cure cover)
12 Freak Scene
13 Gargoyle
14 Chunks

I teraz sprawa kłopotliwa - niestety zespół ze względów kontraktowych nie zgodził się na udostępnienie koncertu w empeczy do ściągnięcia. Ale za to jest zgoda na streaming, więc odsłuchać można, ale tylko z poniższego plejerka.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Dinosaur Jr.
Kup oryginalną płytę.
Nie wrzucaj zripowanego koncertu na inne serwery.

Breaking News

2010-09-08T17:59:00.002+02:00

Jest sprawa. Nie lubię mp3. Przesłuchałem sobie jeszcze raz koncert TFL tym razem na różnych sprzętach i plejerkach i to, co w wave'ach brzmiało znośnie, po przerobieniu na mp3 wyszło nie za dobrze. Tak że strasznie Was przepraszam, ale wyrzućcie wczorajsze pliki do kosza i ściągnijcie sobie całość jeszcze raz. Całkiem gratis. Poprawiłem miks.

Off Festival 2010 - #11 The Flaming Lips

2010-09-07T18:05:00.003+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Dzisiejszy wpis sponsoruje moje przerośnięte ego. Wszystkie przytoczone poniżej fakty (autentyczne - ma się rozumieć) należy traktować śmiertelnie poważnie.

Od wczoraj jestem poniżany, obrażany, mieszany z błotem. Wróg publiczny numer jeden. Jak mogłeś... Tak na Ciebie liczyliśmy... Ićpanfuj... Dzia-do-stwo! Nie, no jasne - Gaba jest super, ale nie pójść na TFL?

Ja wiedziałem, że tak będzie. Zapragnąłem:

Być jak Palikot i Macierewicz w jednym.
Być jak Coelho i Grochola.
Być jak Scaruffi i Leszczyński.

Poczułem ten dreszczyk i teraz już wiem, że jak będę duży to zostanę politykiem.

Po tym grafomańskim wstępie mogę przejść do rzeczy. Rozdwoiłem się. Bo dla wielu miał to być najważniejszy koncert tegorocznego Off Festivalu - The Flaming Lips. Dla mnie chyba też i w sumie był, choć nie bez pewnych "ale":

"Ale" #1 - momentami szoł przysłaniał muzykę.
"Ale" #2 - zamiast długich gadek, jak ta przed I Can Be a Frog, zespół mógł dorzucić The Yeah Yeah Yeah Song do setlisty.
"Ale" #3 - właściwie, nie mam więcej "ale".

Ogólnie było znakomicie. Wayne jest wariatem, o czym powszechnie wiadomo, koledzy też nie niezgorsze świry, więc nudno nie było. Grali nowe, grali stare jak nowe, grali piłkami. Wayne nawet grał Bono. Wprawdzie nadal mam lekki problem z Embryonic, ale muzycznie koncert łyknąłem jak Grolscha - bez oporów i obaw o narażenie się na czkawkę. Ulubiony moment - The W.A.N.D. Ulubiony tekst - "C'mon". Ulubiona wizualizacja - otwarcie.

Poczułem ten dreszczyk i teraz już wiem, że jak będę duży to zostanę Waynem Coyne.

PS. Podczas koncertu zrobiłem około 20 km biegając między Główną a Trójkową. Woda by się przydała.

Setlista to odrębna kwestia - nie wiem czy na każdy koncert rysowana jest odrębna, ale wygląda super. Tę poniżej miał ze sobą realizator:

Finalnie w tekście setlista wygląda tak:

01 In Excelsior Vaginalistic
02 The Fear
03 Worm Mountain
04 Silver Trembling Hands
05 She Don't Use Jelly
06 The Sparrow Looks Up at the Machine
07 I Can Be a Frog
08 Yoshimi Battles the Pink Robots, Pt. 1
09 See the Leaves
10 Pompeii am Götterdämmerung
11 Taps
12 The W.A.N.D.
13 Do You Realize??

Wystąpili w składzie:

Wayne Coyne - wokal, gitara
Steven Drozd - keyboard, gitara, wokal
Michael Ivins - bas
Kliph Scurlock - perkusja
Derek Brown - gitara

Koncert do ściągnięcia stąd:
The Flaming Lips Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 141,1MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The Flaming Lips.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #10 Kucz/Kulka

2010-09-06T17:56:00.000+02:00

Gdy na początku tego roku grali trasę z materiałem ze Sleepwalk, nie udało mi się zgrać terminów i koncerty mnie ominęły. Ale na szczęście jest Off - pomyślałem. I rzeczywiście - w zapowiedziach pojawiło się hasło Kucz/Kulka. Niestety na każdym festiwalu jest tak, że ktoś musi zacząć, a ktoś grać w tym czasie, co największa gwiazda festiwalu. Nawet to rozumiem. Ale dlaczego właśnie oni trafili pod The Flaming Lips? Powiedziało się: trudno i trzeba było pomyśleć nad maszynką do rozdwajania.

Na scenie do Kucza/Kulki dołączyli muzycy, których znamy ze współpracy z Gabą - Wojtek Traczyk i Robert Rasz. Efekt tego dołączenia był dobry - materiał z płyty zabrzmiał inaczej niż na płycie. Absolutnie nie zarzucam niczego muzykom, którzy pojawili się gościnnie na albumie, ale koncertowy skład był moim zdaniem bardziej zgrany i przez to całość wypadła nawet lepiej niż na cedeczce. Konrad Kucz otoczył się sprzętem i wydobywał z niego różnej proweniencji dźwięki (ci, którzy czytali książeczkę do płyty wiedzą o czym mowa), a Gaba otoczyła się mikrofonem i wydobywała dźwięki z siebie.

Czytelnicy recenzji i relacji z poprzednich koncertów K/K (lub po prostu ich uczestnicy), wiedzieli już, że można się spodziewać coverów (a ja wiedziałem, że mogę się spodziewać mojego ulubionego Recurring). Po odegraniu w oryginalnej kolejności całej płyty tak się stało. Najpierw klasyk Jefferson Airplane White Rabbit w równie kwasowej/psychodelicznej wersji co oryginał, a potem na koniec koncertu cudna przeróbka Dust in the Wind (Kansas).

Co do frekwencji - wprawdzie jak powiedziała Gaba, wszyscy jej znajomi poszli na TFL, ale i tak namiot był przyzwoicie wypełniony. Wstydu nie było, ale następnym razem przyjdźcie wszyscy.

Setlista:

01 Old
02 Electric Sheep
03 Dead Yet
04 The Clock
05 Got a Song
06 International Man of Misery
07 Keep It Down
08 Island
09 Recurring
10 New!
11 Celluloid
12 Your Drum
13 Man of Winter
14 "H"/live
15 White Rabbit (Jefferson Airplane cover)
16 Dust in the Wind (Kansas cover)

Zagrali w składzie:

Konrad Kucz - elektronika
Gaba Kulka - wokal
Robert Rasz - perkusja
Wojtek Traczyk - kontrabas

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Kucz/Kulka Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 106,5MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Kucza/Kulki.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #9 Nathalie and the Loners

2010-09-03T16:13:00.003+02:00

Gdy ze Sceny Leśnej dochodziły jeszcze odgłosy Manescape, a za chwilę próbę zacząć mieli chłopaki z Plum, w namiocie trójkowym zainstalowała się Natalia Fiedorczuk z zespołem, czyli Nathalie and the Loners. Byłem strasznie ciekaw jak wypadnie na żywo artystka, której płyty Go, Dare i wcześniejszy album Driving With a Hand Brake On (z grupą Orchid) przez pewien czas latały na repeacie w moim ajpodzie. I jak klimat festiwalowy zadziała z muzyką nieco cichszą.

Zaczęło się od dwóch nowych piosenek i jeśli cała nadchodząca (kiedyś) płyta będzie na takim poziomie, to radość moja będzie wielka. Choć to chyba gruby nietakt mówić o radości w przypadku smutnych piosenek. Na specjalne życzenie publiczności był też utwór po polsku. Mimo, że okoliczności były mało sprzyjające (hałasy z boku, mało kameralny nastrój, awaria komputera), koncert z tzw. prawdziwym żywym składem wypadł fajnie. Szkoda, że tak krótko, ale to powinno być motto każdego festiwalu.

Setlista:

01 Cats on Fury
02 All of the Sudden
03 Pretty Sad
04 Nerwowy potwór
05 Thoughts
06 Dancing
07 Mouths Cradle
08 It Is So

Wystąpili w składzie:

Natalia Fiedorczuk - wokal, gitara, keyboard
Karolina Rec - wiolonczela
Tomasz Śliwka - gitara
Maciej Cieślak - perkusja

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Nathalie and the Loners Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (7 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 51,2MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs NatL.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #8 Casiokids

2010-09-02T20:05:00.001+02:00

↑ foto: Mikołaj Kuchowicz, kuchomik.eu/

Skandynawia miała w tym roku mocną reprezentację na Offie. W czubie najlepszych koncertów z pewnością znajdują się Norwegowie z Casiokids. Pochodzą z Bergen (ciekawe czy kolegują się z Kings of Convenience), mają sobie 5 lat, nagrali 2 płyty - najnowsza jest z tego roku. I najważniejsze - absolutny mistrz fryzjerski dba o wizerunek ich lidera.

Podobno kiedyś grali w przedszkolach - ich muzyka musiała się tam podobać. Melodyjne i proste to na pozór, ale wiadomo jak to z pozorami bywa. Jedno jest pewne: muszą mieć talent i nierówno pod sufitem, bo grając jak grają i śpiewając po norwesku, robią karierę na Wyspach. A że tam frików sporo, to żeby się wybić coś umieć trzeba. Na Offie dali 40-minutowy koncert i są nim tak zachwyceni (publicznością też), że - jak mi rzekł ich menago - koniecznie chcą wrócić do Polski jeszcze w tym roku.

Setlista:

01 Bagamoyo
02 Grønt lys i alle ledd
03 En vill hest
04 London Zoo
05 Verdens største land
06 Finn bikkjen!
07 Fot i hose

Wystąpili w składzie:

Ketil Kinden Endresen
Fredrik Øgreid Vogsborg
Omar Emanuel Johnsen
Kjetil Bjøreid Aabø
Eirik Utne

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Casiokids Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 68,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Casiokids.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

MMS z Taurona, czyli Tylko o hajlajtach

2010-08-29T10:25:00.003+02:00

Dnia pierwszego wystąpiła Lou Rhodes (ta z Lamb) i zagrała koncert lepszy niż jakakolwiek jej solowa płyta. Wniosek: płyty powinna nagrywać na koncertach. Na kontrabasie grał Jon Thorne - ten sam, który tak szalał w Palladium z Lamb.

Dnia drugiego dla tych, którzy rozszyfrowali skrót PBE, zaczęło się od mocnego koncertu Tymona z Polish Brass Ensemble. Na dużej czadu dali też ludzie przed debiutem, czyli Three Trapped Tigers (więcej wkrótce). Potem na scenę wjechała scenografia Jaga Jazzist i poleciał koncert podsumowujący tegoroczną trasę - jak zwykle rolę MC pełnił Martin Horntveth, który równie dobrze czułby się pewnie tego dnia w Spodku na Kornie. Na finał na głównej pojawił się Bonobo ze znaczącym towarzyszeniem Andrei Triany.

Dnia trzeciego koncertu Pink Freud wysłuchałem z okna hotelu - brzmiało bardzo bardzo, Kampu! ze strefy z grzanym winem (mróz sięgał 10 st. C), za to Dub Mafii już spod sceny. Znów potwierdza się sentencja Maklakiewicza lub Himilsbacha z Jak to się robi, że Czarny na śniegu się sprawdza (więcej wkrótce).

Prefuse 73 grał gęsto, a Moderat długo i dobrze, ale ja w międzyczasie chciałem sobie zerknąć na Gonjasufi. Koleś programowo gdy zaczynała się jakaś zabawa to kończył numer, więc jak na tę porę klimat mi ogólnie nie podpasował i udałem się na zasłużony odpoczynek.

Dnia czwartego w Szybie Wilson wystąpi Prefuse 73 z Aukso Orchestra.

Off Festival 2010 - #7 Apteka

2010-08-25T18:05:00.004+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Apteka gra Mendę. Płytę sprzed lat piętnastu, o której krytycy piszą, że jest szczytowym osiągnięciem zespołu. A ja się zastanawiam czy w przypadku grupy, która istnieje i nagrywa, takie pisanie ma sens. Bo to trochę tak, jakby pisać, że wyżej już nie podskoczą. A tego przecież nie wie nikt. Faktem jest, że dla mojego pokolenia (czyt. dziadów) to album, który większość ludzi słuchających muzyki zna na pamięć. Część z nich zna też na pamięć narkotyki, o których śpiewa Kodym.

W miłe, ciepłe sierpniowe popołudnie chłopaki wyszli na Scenę Leśną i odegrali stronę A i stronę B w oryginalnej kolejności. Tylko tempo nieco podkręcili, bo na wydawnictwie szło to nieco wolniej. 40-minutowy bezstresowy powrót do przeszłości. Może raczej sentymendalna wycieczka. A tak przy okazji, to z okazji nowej płyty i 25 lat na froncie Apteka rusza w megatrasę i na pewno zagra gdzieś blisko Was. Sprawdźcie rozpiskę na ichspejsie.

Setlista:

01 Mewy
02 Diabły
03 Kosmos
04 Przypowieść
05 Menda
06 Gdynia nocą
07 Miłe złego początki
08 Generation
09 Psychodeliczny kowboj
10 Niezależni
11 System
12 Jestem
13 Synteza
14 Chłopcy i dziewczyny

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Apteka Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (7 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 66,6MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs Apteki .
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #6 Ecstatic Sunshine

2010-08-24T18:17:00.002+02:00

Dla jednych będzie to postscriptum (choć właściwie powinno być preludium) do wczorajszego nagrania, dla innych odrębny koncert. Ecstatic Sunshine to Matthew Papich. Wprawdzie płyty nagrywał zawsze z dodatkowymi muzykami i wszyscy razem przyjmowali nazwę grupy, to teraz jest to one man show. Jeśli ktoś zna płyty ES to mógł się lekko zdziwić - na krążkach ocierają się czasem o pop, punk i inne gatunki muzyki popularnej. Na koncercie dostaliśmy 40 minut elektronicznych/ambientowych krajobrazów z dodanymi gdzieniegdzie riffami - głównie materiał z ostatniej płyty Yesterday's Work.

Usiądźcie wygodnie, odpalcie jakieś fraktale i posłuchajcie.

Setlista:

01 Untitled / Space Sick / Conch
02 Turned On
03 Faceplant
04 Untitled / Topless
05 Hello Money

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Ecstatic Sunshine Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (5 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 69,4MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Ecstatic Sunshine.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #5 Matmos

2010-08-23T18:05:00.000+02:00

Na parę dni przed rozpoczęciem Off Festivalu okazało się, że od dawna wyprzedany koncert Matmos, będzie przeniesiony z Hipnozy do Górnośląskiego Centrum Kultury. Budynek ten sam, sala jakby większa. Niestety zmienił się też rozkład jazdy, o czym nie udało się niestety uczestników poinformować, więc część tych, którzy wyskoczyli w przerwie na piwko do Hipnozy, spóźniła się na Szopena. Sam wpadłem w ostatniej chwili.

No właśnie - zaczęło się od wypełnienia planu o nazwie Inspired by Chopin, czyli wykonania Ronda, op. 16 w matmosowym stylu. Poor Chopin - stwierdzili artyści, oklaski - stwierdziła widownia. Przez godzinę chłopaki z Baltimore (d. S. Francisco) dawali fantastyczny koncert, ale na koniec na bis dołożyli sobie do składu otwierającego wieczór Matta (Ecstatic Sunshine - pełny koncert wkrótce) i... słów brak.

Setlista:

1. Rondo, op. 16 (Inspired by Chopin)
2. Treasure
3. Rainbow Flag
4. Xed Out
5. Supreme Balloon

Encore:
6. Fleshscape (with Ecstatic Sunshine)

Wystąpili w składzie:
M.C. Schmidt
Drew Daniel (któremu serdecznie i po polsku dziękuję za pomoc w realizacji nagrania i ogarnięciu setlisty)

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Matmos Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (5 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 120,4MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Matmos.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #4 A Place to Bury Strangers

2010-08-19T18:17:00.005+02:00

Gdy na dużej scenie do snu grali Tindersticks, w trójkowym namiocie A Place to Bury Strangers (dla przyjaciół APTBS) zbudowali ścianę dźwięku i próbowali zakłócać Stuarta Staplesa. Nawet im się trochę udało.

Przyjechali z nowym basistą, odegrali program obowiązkowy z obu płyt i po godzinie zeszli ze sceny. Wprawdzie byli w Warszawie jakieś 3 miesiące wcześniej, ale namiot i tak był pełny. Za dużo nie napiszę, bo podczas koncertu biegałem między scenami, więc dopiero w domu odsłuchałem sobie całość. Nie muszę w przypadku tego zespołu dodawać, żeby słuchać głośno. Ale ostrzegę, że jeśli kiedyś zjawią się w okolicy, to bez zatyczek na koncert ruszać się nie należy.

Setlista miała być taka:

i prawie się zgadzało:

1. In Your Heart
2. Deadbeat
3. Girlfriend
4. Another Step Away
5. Keep Slipping Away
6. I Know I'll See You
7. Ego Death
8. To Fix the Gash in Your Head
9. Alone
10. I Lived My Life to Stand in the Shadow of Your Heart
11. Ocean

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
A Place to Bury Strangers Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (6 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 98,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs APTBS.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Krótko i nie na temat

2010-08-19T13:41:00.004+02:00

Reklamuję profil na Fejzbuku - można wejść, polubić i być na bieżąco. Tylko tam już jutro (w piątek) oddam w dobre szybkie ręce podwójną wejściówkę na Tauron Nowa Muzyka 2010, który to fest już za tydzień zacznie się w Katowicach. Karnety są trzydniowe, więc obejmują wszystko, co dzieje się od piątku do niedzieli. Ludzie, ludzie, zwariowałem - bilety rozdaję.

To tyle na tę chwilę.

Off Festival 2010 - #3 The Tallest Man on Earth

2010-08-18T17:56:00.005+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Wszyscy, którzy w raz na jakiś czas tu zaglądają, wiedzą że bez tego koncertu relacje dźwiękowe z tegorocznego Offa byłyby co najmniej niepełne. Od momentu gdy ogłoszono, że na festiwalu pojawi się The Tallest Man on Earth jasne było (przynajmniej dla mnie), że stanę na rzęsach by zdobyć zgodę na nagranie tego koncertu. Bo z Najwyższym jest tak, że nawet jeśli komuś coś przeszkadza na płytach, to za żywo raczej bierze do niewoli.

Zacznę od tego, że koncert pewnie wyglądałby inaczej, gdyby nie awaria gitary. No dobra, na pewno skończyłby się inaczej, bo widziałem setlistę. Ale dzięki nieszczęściom, jakie tego dnia spadły na TTMOE, bo oprócz gitary problem był też z piecykiem, a na końcu z kablem lub gniazdkiem, dostaliśmy koncert niepowtarzalny. Kristian okazał się niezłym konferansjerem, godnym tytułu mistrza szybkiej riposty. No właśnie, Kristian. Kiedyś pisałem, że będę mu musiał zajrzeć do paszportu, żeby zweryfikować, która z krążących po internecie wersji jego nazwiska jest właściwa. Ale rozwiązałem to inaczej - po prostu podsunąłem mu papier z prośbą o zaznaczenie właściwej odpowiedzi przez postawienie znaku "X" we właściwej kratce. Chwilę się wahał, ale w końcu wybrał.

Kristian Matsson. Odpowiedź prawidłowa. Nagrodę prześlemy pocztą.
A na razie proszę się poczęstować nagraniem.

Setlista:

1. The Wild Hunt
2. Thousand Ways
3. I Won't Be Found
4. The Gardener
5. Love Is All
6. Pistol Dreams
7. Where Do My Bluebird Fly
8. You're Going Back
9. King of Spain

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
The Tallest Man on Earth Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 77,5MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs The Tallest Man on Earth.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #2 Lenny Valentino

2010-08-17T18:00:00.008+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Artur Rojek, Maciej Cieślak, Jacek Lachowicz, Mietall Waluś, Arkadiusz Kowalczyk i wszystko jasne. O jedynej płycie grupy Lenny Valentino napisano już wszystko, więc bez sensu, żebym to powtarzał. Jeśli dobrze liczę, to w oryginalnym składzie grupa zagrała pierwszy raz od prawie 9 lat. To był najbardziej wyczekiwany przeze mnie koncert tego festiwalu i ani trochę się nie zawiodłem. Artur w świetnej formie wokalnej, zespół zabrzmiał soczyście, fajne rozwiązania aranżu w Dzieciach. Nie będę pisać laurki, bo się trochę krępuję. Trzeba posłuchać.

Ale wcześniej drobny wtręt - rozwiązanie zagadki, którą kiedyś ktoś mi zadał: Skąd pochodzi tekst, który wkradł się na płytę demo zespołu?

Mogę nie zrobić tego właściwie. Może to być tak sztuczne, że nie będzie wskazywało na to, co się naprawdę ze mną dzieje, a musimy przecież dotrzeć do tego, co się naprawdę ze mną dzieje... Bo jeśli nie dotrzemy do tego, to mi się nie polepszy. A jeśli mi się nie polepszy, to nigdy nie będę szczęśliwy.

Zapytałem Artura, ale sam za dobrze nie pamiętał - kojarzył tylko, że to z jakieś książki z dziedziny psychologii. Trop był dobry - to z książki Daniela Golemana "Inteligencja emocjonalna", który z kolei cytuje pracę Elizabeth Roemer i Thomasa Borkovca "Worry: Unwanted Cognitive Activity That Controls Unwanted Somatic Experience". Jedyna różnica jest taka, że w oryginale była to wypowiedź kobiety.

O, zdanie odrobione, mogę wracać do Offa. Setlista wyglądała tak:

Żadna niespodzianka, bo to po prostu tracklista płyty, czyli:

1. Zniszczyłaś to czy zniszczyłem to ja
2. Karuzele, skutery, rodeo
3. Jesteśmy dla siebie wrogami
4. Chłopiec z plasteliny
5. Dzieci 2
6. Uwaga! Jedzie tramwaj
7. Dom nauki wrażeń
8. Dla taty
9. Trujące kwiaty
10. Otto Pilotto

Info techniczne - zachowałem oryginalną dynamikę i brzmienie koncertu, więc jeśli komuś przeszkadzają basy, to musi je sobie na własną rękę i własną ręką skręcić. Ja tam polecam zostawić jak jest i słuchać głośno - najlepiej przez głośniki.

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Lenny Valentino Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (6 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 80,1MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Kup oryginalną płytę, gdy w końcu wyjdzie wznowienie (mam nadzieję, że na winylu też będzie).
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #1 Paula i Karol

2010-08-16T22:31:00.006+02:00

No dobra, koniec pieszczot (dźwięku), otwieram sklepik z nagraniami z Offa. O Offie napisano już w sieci wiele, więc streszczając:
- line-up zabił,
- miejsce się sprawdziło,
- organizacja na piątkę,
- żarcie do poprawki,
- piwo zadziwiająco dobre,
- bio-kawa rulez.

Na pierwszy ogień idą dobrzy znajomi, którzy ostatnio mają bardzo pracowity okres - Paula i Karol. Zagrali na dużej scenie na początku dnia drugiego. Jak na koncert otwierający, ludzi było sporo. Trawa przed sceną zajęta osobnikami w pozycji horyzontalnej. Dźwięki jak to u Pauli i Karola - miłe. Skład się znów rozrósł, co potwierdza poniższe zdjęcie.

↑ foto: Anna Głowacka-Wróbel

Skład w formie literkowej wygląda tak:

Paula Bialski - vocal, violin
Karol Strzemieczny - vocal, guitar
Igor Nikiforow - drums
Zosia Dickenson-Moruś - bass
Staszek Wróbel - double bass

Setlista:

1. Mother's Stew
2. Birds and Bees
3. House Into a Home
4. Community
5. Love Someone
6. Calling
7. Change, I Know

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Paula i Karol Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (7 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 49,1MB
hasło (pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs Pauli i Karola.
Tam dowiesz się, jak kupić oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Krótka notka

2010-08-11T19:15:00.002+02:00

To keep you updated...

Wróciłem z Offa z dyskiem pełnym świetnej muzyki. Teraz pora na obróbkę koncertów - wiecie, trzeba zrobić korekcję, zmiksować ścieżki i takietam. Potem dopiszę kilka słów, dorzucę zdjęcia, wkleję kilka niespodzianek i już. Ale chwilę to wszystko potrwa. Poczekacie?

Plan jest taki: pierwszy koncert powinien pojawić się w poniedziałek, potem już pójdzie z górki. Na razie nie pytajcie mnie czy będzie koncert taki czy owaki, bo sam jeszcze nie wiem. Ale jeśli wszystko się uda, to będzie i wilk syty, i wilk syty :)

W kolejce czekają też:
- część druga relacji z poszukiwaniu Space Invadersów,
- pewien smakowity koncert wyjazdowy,
- dalsze przygody Bola.

A tymczasem zbierajcie kasę na Ars Cameralis 2010, bo w tym roku listopad będzie gruby, m.in.: The National, Midlake, Calexico, Tortoise, Lambchop, Laurie Anderson, Emily J. White, Get Well Soon...

Space Invaders in Rome, czyli Najeźdzcy z kosmosu w Rzymie #1

2010-08-03T18:58:00.007+02:00

Audiotele na dziś:

Co można robić w Rzymie?
a/ zwiedzać ruiny
b/ pić espresso i wcinać pasty
c/ przesiadywać w parkach

A co, jeśli ktoś już to wszystko dawno zaliczył?

Akcja street artowa, która zaczęła się kilka lat temu w Paryżu, a potem opanowała wiele miast na świecie, dotarła w lipcu do Rzymu. Skala jest imponująca. Tutaj możecie poczytać co nieco o projekcie artystycznym znanym pod hasłem Space Invaders, a poniżej obejrzeć pierwszą porcję mojej dokumentacji.

Off Festival 2010 - rozpiska do druku #3 ND

2010-07-26T09:05:00.001+02:00

Pora na rozpiskę ostatniego offowego dnia - niedzieli.

Instrukcja obsługi (Betriebsanleitung):
1. Ściągnij wersję do druku - jpg (1,5M) lub pdf (2M). Najlepiej klik prawym i "zapisz element docelowy jako" (Rechtsklick / Ziel speichern unter...).
2. Odpal drukarkę (Drucker einschalten).
3. Jeśli trzeba, ustaw orientację poziomą (Querformat).
4. Drukuj (Drucken).
5. Weź coś do pisania i zaznacz sobie swoje plany (markiere mit 'X').
6. Złóż i schowaj do portfela (falten und stecken).
7. Sprawdzaj na oficjalnej stronie Off Festu, czy coś się czasem nie zmieniło (folge mir nicht blind).

Spakowana rozpiska na wszystkie dni: jpg zip (3,2M) lub pdf zip (2,1M).

I stałe linki offowe:
Strona fanów Offa - offff.pl/.
Porady z musicspot.pl/.
Przewodnik z Porcysa.

Off Festival 2010 - rozpiska do druku #2 SOB

2010-07-25T13:21:00.004+02:00

Zgodnie z obietnicą wrzucam festiwalową sobotę, a jutro pojawi się niedziela i będzie komplet.

Instrukcja obsługi (manual):
1. Ściągnij wersję do druku - jpg (1,6M) lub pdf (2,1M). Najlepiej klik prawym i "zapisz element docelowy jako" (save target as).
2. Odpal drukarkę (printer power on).
3. Jeśli trzeba, ustaw orientację poziomą (landscape).
4. Drukuj (print).
5. Weź coś do pisania i zaznacz sobie swoje plany (put the 'X' mark).
6. Złóż i schowaj do portfela (fold & save).
7. Sprawdzaj na oficjalnej stronie Off Festu, czy coś się czasem nie zmieniło (don't trust me blindly).

I garść linków:
Strona fanów Offa - offff.pl/.
Porady z musicspot.pl/.
Przewodnik z Porcysa.

Off Festival 2010 - rozpiska do druku #1 PT

2010-07-24T18:29:00.003+02:00

Postanowiłem ułatwić życie sobie, a przy okazji innym też. Graficzna rozpiska koncertów zawsze się przydaje. Można sobie pozaznaczać wybrane koncerty, zobaczyć co z czym się nakłada, zaplanować piwo i kiełbasę.

Dziś wrzucam festiwalowy piątek, kolejne dni jutro i pojutrze.

Instrukcja obsługi:
1. Ściągnij wersję do druku - jpg (1,5M) lub pdf (2M). Najlepiej klik prawym i "zapisz element docelowy jako".
2. Odpal drukarkę.
3. Jeśli trzeba, ustaw orientację poziomą (dotyczy osobników wszelkich orientacji).
4. Drukuj.
5. Weź długopis, pisak, ołówek (niepotrzebne skreślić) i zaznacz sobie swoje plany (jak na winietce niniejszego artikla).
6. Złóż i schowaj do portfela lub zalaminuj i będzie służyć latami.
7. Sprawdzaj, czy coś się czasem nie zmieniło na oficjalnej stronie Off Festu.

Jeszcze kilka ogłoszeń:

Ruszyła strona fanów Off Festivalu. Znajdziecie ją pod adresem: offff.pl/ (cztery F). Słuszna inicjatywa - nie wypada nie poprzeć. Wprawdzie coś tam oszukują o Dylanie (FYI: Dylan ciągle koncertuje - na ten rok zaplanował 62 koncerty - i gra na gitarze), ale jeszcze się nawrócą ;)

Na Porcysie redakcja wrzuciła przewodnik - 30 koncertów, których lepiej nie przeoczyć. Trzydzieści to dużo. Pewnie nie dam rady tylu zobaczyć. Ale wybór mi się podoba. Właśnie - nie zapomnijcie o Matmosie w Hipnozie dzień przed początkiem akcji w Dolinie.

Z kolei na Musicspocie Jacek Sobczyński za friko daje garść dobrych porad dla debiutujących uczestników Off Festivalu. Baaardzo fajny tekst.

Ale najfajniejszym tekstem, jaki ostatnio czytałem, jest wpis Mariusza na Ziemi Niczyjej. Nie o Offie, a o muzyce w ogóle.

CDN

Open'er 2010 - #6 The Hives

2010-07-20T13:04:00.004+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Pierwszy raz zdarza się w tym miejscu, że wrzucam koncert, na którym nie byłem; którego nie nagrywałem. Znaczy byłem, ale tylko trochę i w okolicznościach piknikowych. Ważniejsza jest ta druga kwestia. I o niej słów parę.

Brać taperów jest w Polsce niewielka. Nie należy jej łączyć z ludźmi nagrywającymi koncerty komórkami czy aparatami kiepskiej jakości. Taper nagrywa bezstratne audio i na ogół brzydzi się empetrójkami (o tem potem). Nagrywa, gdyż:
1/ lubi wykonawcę i chce go w ten sposób wspierać,
2/ poprosił go o nagranie ktoś, kto sam być na koncercie nie może,
3/ wie, że opłaca mu się nagrać koncert, bo będzie sporo osób zainteresowanych wymianą.

Taper nigdy nie działa wbrew artystom. Jeśli wie, że jakiś artysta nie godzi się na nagranie, to go nie nagrywa. Jeśli artysta chce przesłuchać nagranie przed ewentualną publikacją, to wysyła mu je do akceptacji. Jeśli słyszy "nie", to nie histeryzuje. I najważniejsze: taper nie ma prawa zarabiać na artystach. Sprzedawanie nagrań to coś dyskwalifikującego "w branży". Większość taperów z tego powodu nie używa słowa "bootleg", gdyż kojarzy się ono z działalnością zarobkową - istnieją szuje, które sprzedają na CD cudze nagrania. Jeśli taper udostępnia swoje nagranie ludzkości, to powinien to zrobić za darmo, bez żadnego wciągania w sektę typu członkostwo, abonament itp.

Zwykle w momencie udostępniania nagrań taper zaznacza, co wolno, a czego nie wolno robić. Na ogół formułka brzmi: Do not convert to mp3 (only for personal use) / Do not sell / Trade freely. Wiele osób w związku z tym nie pochwala mojego udostępniania wszystkiego w mp3, ale powiedzmy, że reprezentuję frakcję liberalną. Ułatwiam sprawę swoim gościom, bo zdaję sobie sprawę, że większość i tak nie będzie wypalać sobie wave'ów na płycie, tylko wrzuci empetrójki do ajpoda.

Kilka kwestii, o które często pytacie w mailach, takie

FAQ cz. 1:

1.
Czy będzie koncert X, Y lub Z?
Nie wiem. Po pierwsze: nagrywam główne to, co sam lubię, więc jeśli jakiś wykonawca mi nie podchodzi, to raczej małe szanse. Po drugie: nigdy nie wiadomo, czy nagranie wyjdzie. Chcesz mieć pewność, że będzie nagranie? Zrób je sam/sama.

2.
Dlaczego słychać rozmowy podczas nagrań?
Bo ludzie na koncertach gadają. Nie zawsze organizatorzy pozwalają na podpięcie się pod mikser - wtedy nagranie jest robione wyłącznie na mikrofonach i jeśli obok nagrywającego ktoś rozmawia, to taka rozmowa się nagra. Proste. Czasem ma to swój urok, jednak najczęściej wkurza, bo nie są to krótkie wymiany zdań na temat koncertu, tylko długie relacje z ostatnich popijaw.

3.
Dlaczego nagranie jest takie ciche?
Bo zachowuję oryginalną dynamikę koncertu i nie kompresuję muzyki. Wszystkie moje nagrania są znormalizowane, ale wiadomo, że czasem na koncercie jest głośniej, a czasem ciszej. Dlatego warto ich słuchać głośno, najlepiej w domu na głośnikach.

Wracając to The Hives: Interesujące mnie koncerty nakładały się nierzadko na siebie, więc nie mogłem być wszędzie tam, gdzie chciałem. Poza tym odpoczywać człowiek też musi. Nagranie wrzucam dzięki uprzejmości Mental Time Travelera. Wykonał kawał dobrej roboty na Open'erze i mam nadzieję, że nie jest to jego ostatnia produkcja w tym miejscu (nie zaszkodzi ładnie mu podziękować w komentarzach). Nagranie brzmi kapitalnie, o czym możecie się przekonać klikając poniżej.

Setlista:

1. Declare Guerre Nucleaire
2. Main Offender
3. Bad Call
4. Civilizations Dying (Zero Boys cover)
5. Try It Again
6. Hate to Say I Told You So
7. Die, All Right!
8. Won't Be Long
9. Tick Tick Boom
10. Walk Idiot Walk
11. Patrolling Days
12. Two-Timing Touch and Broken Bones
13. Return the Favour

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
The Hives Live at Open'er Festival 2010, Gdynia, Poland (4 Jul 2010)
mp3, 224kbps, 111,5MB
hasło (pass): hennwill
Link usunięty na prośbę organizatora festiwalu.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The Hives.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

The Psychedelic Furs w Los Angeles, czyli Englishmen in LA

2010-07-17T12:03:00.005+02:00

↑ foto: sleepydoll/Debi Del Grande

The Wiltern Theatre mieści się w jednym z najładniejszych budynków w Los Angeles, który przy okazji jest jednym z najświetniejszych przykładów Art Deco w całych Stanach. Gdy wszedłem do środka, od razu nasunęła mi się analogia: tak jak Nowy Jork ma swój Radio City Music Hall, tak LA ma Wiltern. Chwilę później przekonałem się, że akustycznie jest to jedno z najlepszych znanych mi miejsc na Ziemi.

Przed gwiazdą wieczoru na scenie pojawiła się grupa She Wants Revenge, której fenomenu - przyznam - nie rozumiem. Ni to post punk, ni to dicho. Jak się okazało - Kalifornijczycy ich kochają i sporo osób przyszło na nich, a nie na The Psychedelic Furs.

Ale ja przyszedłem na The Psychedelic Furs. Ostatnio jakaś moda jest chyba na walnięcie największego przeboju na początek koncertu. Love My Way zabrzmiało świetnie i kamień spadł mi na nogę, bo na szczęście Richard Butler śpiewać nadal umie. W części podstawowej zagrali swoją jazdę obowiązkową, kończąc Pretty in Pink (kto był na Offie w zeszłym roku, ten pewnie pamięta świetne wykonanie The National, zagrane niestety ze smutnego powodu - śmierci Johna Hughesa). Na bis z kolei podarowali nam cover Roxy Music - Pyjamarama. Mars Williams zasuwał po scenie i wyciągał fantastyczne dźwięki na swoim saksofonie, a Rich Good (znany m.in. z The Black Swan Berta Janscha i współpracy z Joanną Newsom) nie szarżował na gitarze, dzięki czemu balans był odpowiedni. Zwykle na koncertach typu "wróciliśmy po latach, bo kasa sie kończy" obawiam się popisów, solówek i udziwnień, a tu wszystko było na miejscu. Bardzo dobry gig.

Setlista:

1. Love My Way
2. Believe (Love Spit Love cover)
3. Heartbeat
4. The Ghost in You
5. Like a Stranger
6. It Goes On
7. President Gas
8. In My Head
9. Sister Europe
10. She Is Mine
11. Heaven
12. All of This and Nothing
13. Pretty in Pink

Encore:
14. No Easy Street
15. Pyjamarama (Roxy Music cover)
16. India

Skład:

Richard Butler
Tim Butler
Rich Good
Mars Williams
Amanda Kramer
Paul Garisto

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
The Psychedelic Furs Live at The Wiltern, Los Angeles, USA (24 Jun 2010)
mp3, 224kbps, 137,3MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The Psychedelic Furs.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - pełny line-up

2010-07-15T08:43:00.003+02:00

Pełny line-up:

Czwartek, 5 sierpnia - Hipnoza Jazz Club

21.30 - 23.00 Matmos (USA), Ecstatic Sunshine (USA) – IBC*

Dolina Trzech Stawów

PIĄTEK, 6 SIERPNIA

Scena mBank
14.00 - 14.30 Hotel Kosmos (PL)
15.00 - 15.30 Potty Umbrella (PL)
16.10 - 16.50 Kim Nowak (PL)
17.50 - 18.40 Voo Voo gra "Snopowiązałkę" (PL)
19.40 - 20.30 The Horrors (UK)
21.40 - 22.40 Lenny Valentino (PL)
00.00 - 01.10 Tinderstics (UK)

Scena leśna
14.30 – 15.00 We Call It A Sound (PL)
15.35 – 16.05 Napszykłat (PL)
17.00 – 17.40 19 Wiosen (PL)
18.50 – 19.40 Something Like Elvis (PL)
20.40 – 21.30 Art Brut (UK)
22.50 – 23.50 The Fall (UK)
01.20 – 02.20 100% Raekwon (USA)

Namiot Trójka Offensywa
15.00 - 15.30 Newest Zealand (PL)
16.10 - 16.50 Cieślak i Księżniczki (PL)
17.50 - 18.40 Toro Y Moi (USA)
19.40 - 20.30 Black Heart Procession (USA)
21.40 - 22.40 Efterklang (DK)
00.00 - 01.10 A Place To Bury Strangers (USA)
02.30 - 04.00 Joker feat. Nomad (UK)

Scena eksperymentalna
15.35 - 16.05 Tin Pan Alley (PL)
17.00 - 17.40 The Psychic Paramount (USA)
18.50 - 19.30 Baaba (PL)
20.40 - 21 30 ~~Szelest Spadających Papierków (PL)~~ edit: Fennesz (AUT) – IBC
22.30 - 23.30 ZU (I) – IBC
01.20 - 02.20 Trans AM (USA)
02.50 - 03.50 Fennesz (AUT) – IBC edit: Szelest Spadających Papierków (PL)

SOBOTA, 7 SIERPNIA

Scena mBank
14.00 - 14.30 Paula i Karol (PL)
15.00 - 15.30 3moonboys (PL)
16.10 - 16.50 Pustki (PL)
17.50 - 18.40 Muchy (PL)
19.40 - 20.30 Archie Bronson Outfit (UK)
21.40 - 22.40 Hey (PL)
00.00 - 01.10 Dinosaur Jr (USA)

Scena leśna
14.30 - 15.00 Manescape (PL)
15.35 - 16.05 Plum (PL)
17.00 - 17.40 Mitch And Mitch With Their Incredible Combo (PL)
18.50 - 19.30 Apteka gra "Mendę" (PL)
20.40 - 21.30 Tunng (UK)
22.50 - 23.50 Mew (DK)
01.20 - 02.20 Lali Puna (DE)

Namiot Trójka Offensywa
15.00 - 15.30 Nathalie And The Loners (PL)
16.10 - 16.50 FM Belfast (IS)
17.50 - 18.40 Pink Freud (PL)
19.40 - 20.30 Mouse On Mars (DE)
21.40 - 22.40 A Hawk & A Hacksaw (USA)
00.00 - 01.10 Radio Dept. (SE)
02.30 - 04.00 Digital Mystikz (UK)

Scena eksperymentalna
14.00 - 14.30 St James Hotel (PL)
15.35 - 16.05 All Sounds Allowed (PL) + Arne Schmitt (DE)
17.00 - 17.40 Tides From Nebula (PL)
18.50 - 19.30 Prawatt And Mirna Ray (PL)
20.40 - 21.30 These Are Powers (USA)
22.30 - 23.30 Lachowicz (PL)
01.20 - 02.20 Zs (USA) – IBC
02.50 - 03.50 Wiliam Basinski (USA) – IBC

NIEDZIELA, 8 SIERPNIA

Scena mBank
14.00 - 14.30 Let The Boy Decide (PL)
15.00 - 15.30 Ed Wood (PL)
16.10 - 16.50 Pablopavo i Ludziki (PL)
17.50 - 18.40 O.S.T.R (PL)
19.40 - 20.30 Shearwater (USA)
21.40 - 22.40 The Raveonettes (DK)
00.00 - 01.10 The Flaming Lips (USA)

Scena leśna
14.30 - 15.00 Bipolar Bears (PL)
15.35 - 16.05 Pulled Apart By Horses (UK)
17.00 - 17.40 Lao Che (PL)
18.50 - 19.30 Casiokids (NO)
20.40 - 21.30 No Age (USA)
22.50 - 23.50 Kryzys (PL)
01.20 - 02.20 Anti-Pop Consortium (USA)

Namiot Trójka Offensywa
15.00 - 15.30 Indigo Tree (PL)
16.10 - 16.50 Happy Pills (PL)
17.50 - 18.40 Bear In Heaven (USA)
19.40 - 20.30 Dum Dum Girls (USA)
21.40 - 22.40 The Very Best (MW/UK)
00.00 - 01.10 Kucz/Kulka (PL)
02.30 - 04.00 Darkstar (UK)

Scena eksperymentalna
15.35 - 16.05 Kyst (PL)
17.00 - 17.40 The Tallest Man On Earth (SE)
18.50 - 19.30 Niwea (PL)
20.40 - 21.30 Damon and Naomi (USA)
22.30 - 23.30 Tune-Yards (USA) – IBC
01.20 - 02.20 Shining (NO)
02.50 - 03.50 Philip Jeck (USA) – IBC

*Inspired By Chopin

I ogłoszenie: Memory Tapes, Taken by Trees i Atlas Sound nie wystąpią na tegorocznej edycji festiwalu z przyczyn niezależnych od organizatora.

Stars w Los Angeles, czyli Cała nowa płyta plus bonusy

2010-07-13T22:29:00.001+02:00

← foto: Andi Galpern, qromag.com/

Klub The Troubadour w West Hollywood to legenda. Niewielki, śmierdzący kiblem, ale z duszą. Grali tu chyba wszyscy ważni w amerykańskim folku (a ci, którzy nie grali tu, występowali w londyńskim pierwowzorze). To stąd kiedyś na pysk wyleciał pijany Lennon z pijanym Nilssonem. Trzydzieści parę lat później i ja mogłem powtórzyć ten wyczyn, ale wolałem grzecznie wypić jedno piwo i zostać na koncercie Kanadyjczyków ze Stars.

Ponad pół godziny przed główną atrakcją na scenie rozlokował się ze swoim laptopem Torquil Campbell - wokalista Stars - i odstawiał DJ-kę, taką w stylu radiowym. Puszczał kawałki i okraszał je dowcipami. Polecieli m.in Junior Boys i ktoś nawet w konkursie wygrał płytę (pytanie było o pochodzenie duetu, ale konkretne, z osiedlem włącznie).

Aż przyszedł czas na Stars. Rano wystąpili na żywo w kultowym programie Morning Becomes Eclectic radia KCRW, więc na scenie z wdzięczności zapowiedziała ich producentka audycji - wielbicielka grupy. Na początku zagrali całą nową płytę The Five Ghosts - pełne 11 utworów. Zaskoczenia nie było - styl bez zmian. Nie znałem wcześniej żadnej z nowych piosenek, ale po występie pamiętałem już wszystkie - łatwo zostają w głowie. Po krótkiej przerwie odświeżającej, zespół powrócił z tym, na co większość czekała - piosenki na życzenie. Ludziska w internecie wybrali, co chcą usłyszeć, a Stars spełniło ich prośby. Było takie The Best of z Your Ex-Lover Is Dead, Elevator Love Letter i Look Up na czele.

Wrażenie ogólne - to naprawdę solidny, dobrze zgrany kolektyw (a propos kolektyw - udzielają się też w Broken Social Scene). Wrażenie szczególne - Amy Millan jest świetna.

Setlista:

The Five Ghosts Set
1. Dead Hearts
2. Wasted Daylight
3. I Died So I Could Haunt You
4. Fixed
5. We Don’t Want Your Body
6. He Dreams He's Awake
7. Changes
8. The Passenger
9. The Last Song Ever Written
10. How Much More
11. Winter Bones

Request Set
12. Your Ex-Lover Is Dead
13. Take Me to the Riot
14. Elevator Love Letter
15. A Thread Cut With a Carving Knife
16. Look Up
17. Ageless Beauty
18. Set Yourself on Fire
19. Calendar Girl

Encore:
20. One More Night
21. Heart

Skład:

Torquil Campbell - wokal, keyboard
Amy Millan - wokal, gitara
Evan Cranley - bas
Chris Seligman - keyboard
Pat McGee - perkusja

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Stars Live at The Troubadour, Los Angeles, USA (22 Jun 2010)
mp3, 224kbps, 168,3MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Stars.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

The New Pornographers w NYC, czyli Komplet na scenie, komplet na parkiecie

2010-07-11T13:41:00.002+02:00

↑ foto: G - according2g.com/

W Barcelonie zagrali w okrojonym składzie, ale to u nich normalka. Za to w Nowym Jorku pojawili się wszyscy, czyli była i Neko Case, i Dan Bejar. Czekałem na taki koncert od kilku lat. Przy okazji okazało się, że Kathryn ma urodziny, więc nastroje były tym lepsze.

The New Pornographers w Terminal 5 promowali nową płytę - Together, więc oczywiście sporo było nowych numerów, ale poleciały też prawie wszystkie najważniejsze starsze. W A Bite out of My Bed gościnnie na dęciakach zagrali kolesie z The Dodos, którzy wcześniej wystąpili jako support (będzie oddzielna wrzuta). Jak to mówią u mnie na dzielni - zabawa była przednia. Dan snuł się po scenie własnymi ścieżkami. Przeważnie grał tyłem do publiczności, a odwracał się przodem, gdy śpiewał. Carl raz na jakiś czas rozbawiał ludzi docinkami. Neko nie odzywała się za często, ale w swoim stylu jakieś faki rzuciła.

Fragment jutubowy:

Setlista:

1. Sing Me Spanish Techno
2. Up in the Dark
3. Myriad Harbour
4. Use It
5. Crash Years
6. Jackie, Dressed in Cobras
7. A Bite out of My Bed (feat. The Dodos)
8. Adventures in Solitude
9. Sweet Talk, Sweet Talk
10. Go Places
11. All the Old Showstoppers
12. Jackie
13. Moves
14. Your Hands (Together)
15. Twin Cinema
16. My Shepherd
17. The Laws Have Changed
18. Silver Jenny Dollar
19. Mass Romantic
20. The Bleeding Heart Show

Encore:
21. Challengers
22. Electric Version
23. The Slow Descent Into Alcoholism
24. Testament to Youth in Verse

Skład:
Carl Newman
Neko Case
Dan Bejar
Blaine Thurier
John Collins
Todd Fancey
Kathryn Calder
Kurt Dahle

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
The New Pornographers Live at Terminal 5, New York, USA (19 Jun 2010)
mp3, 224kbps, 171,9MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The New Pornographers.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Julia Marcell na 10-leciu IAM, czyli W plenerze na Skwerze

2010-07-10T12:06:00.000+02:00

↑ foto: Marek Dusza (za culture.pl/)

Kilka zaległości się porobiło, więc w oczekiwaniu na dalszy ciąg Openera nadrabiam...

W czerwcu na Skwerze Hoovera przez dwa dni Instytut Adama Mickiewicza świętował swoje 10-lecie. Pierwszego dnia między koncertem Levity a The Car Is on Fire wystąpiła Julia Marcell. Planowany był koncert solo, ale w ostatniej chwili do Julii dołączyli i udział wzięli: śpiewająca Izolda i bębniący gościnnie Artur Chaber - na co dzień i od święta perkusista Afro Kolektywu (pardon, teraz już Kolektywu). Na Skwerze zielono, ludzie wracają z pracy, jeżdżą autobusy, turyści suną na Plac Zamkowy - dźwięki towarzyszące były uzupełnieniem wokali i instrumentów. Julia zaczęła a capella od Accordion Player, co było dość odważnym pomysłem, biorąc pod uwagę plener. Ale udało jej się dzięki temu uciszyć rozmowy i przyciągnąć ludzi bliżej sceny. Potem zagrała utwory z debiutu i jedną nową piosenkę - Shhh. A na bis ktoś z publiczności zażyczył sobie The Story i dostał. Wyszło miło, choć krótko. Ale taki urok maratonów.

Setlista:

1. Accordion Player
2. Side Effects of Growing Up
3. Sixteen, Ten Years Later
4. Outer Space
5. Billy Elliot
6. Shhh
7. Night of the Living Dead

Encore:
8. The Story

Skład:

Julia Marcell - Vocals, piano, violin
Izolda - Vocals, piano
Artur Chaber - Drums

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Julia Marcell Live at Skwer, Warsaw, Poland (11 Jun 2010)
mp3, 224kbps, 57,4MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Julii.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Open'er 2010 - #5 The Dead Weather

2010-07-09T14:15:00.007+02:00

← foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Po raz trzeci na Open'erze wystąpił Jack White. W 2005 roku przyjechał z gitarą i The White Stripes, w 2008 z gitarą i The Raconteurs, a w 2010 z bębnami, gitarą i The Dead Weather. Dawno dawno temu grał na perkusji w formacji Gobber & The Peas, można więc rzec, że powrócił do korzeni. W ogóle "korzenie" to słowo, które łatwo skojarzyć z The Dead Weather.

Historia zespołu jest prosta jak drut. Kiedyśtam Alison Mosshart (The Kills) musiała zastąpić na koncercie White'a (The Raconteurs), bo ten stracił głos. Po gigu Jack spytał ją (szybko odzyskał głos, cwaniaczek), czy nie nagrała by singla z nim i Jackiem Lawrencem (The Raconteurs). Ta powiedziała: yes, po drodze przypałętał się do nich Dean Fertita (Queens of the Stone Age - w końcu coś bez "the" na początku) i grali sobie przez całą noc. A potem jeszcze następne dwa tygodnie. Szkocka im pomagała.

Poszło szybko: pierwszy singiel, pierwsza płyta, druga płyta i już byli w Gdyni. Zagrali utwory własne i trzy covery: oczywiście Dylana (bo na płycie był) New Pony, Pentagramu Forever My Queen i Them You Just Can't Win. Większość publiki porwali, mnie nie całkiem. Bardzo solidne granie, ale niczym mnie nie zaskoczyli. Wolę White'a na gitarze, bo wtedy jest geniuszem, a gdy siada do perkusji, to po prostu w nią napieprza. Wolę kompozycje dla The White Stripes i The Raconteurs, bo tam trafiają się fantastyczne numery, a tutaj są "tylko" dobre. To był dobry koncert, ale z trzech white'owych niestety najsłabszy.

Setlista:

1. Forever My Queen
2. 60 Feet Tall
3. Hang You From the Heavens
4. You Just Can't Win
5. So Far From Your Weapon
6. I Cut Like a Buffalo
7. No Horse
8. The Difference Between Us
9. I'm Mad
10. Hustle and Cuss
11. Die by the Drop
12. New Pony
13. Will There Be Enough Water?

Encore:
14. Blue Blood Blues
15. Jawbreaker
16. Treat Me Like Your Mother

Skład:

Alison Mosshart
Jack White
Dean Fertita
Jack Lawrence

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
The Dead Weather Live at Open'er Festival, Gdynia, Poland (4 Jul 2010)
mp3, 224kbps, 134,3MB
hasło (pass): hennwill
Link usunięty na prośbę organizatora festiwalu.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The Dead Weather.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Open'er 2010 - #4 Kings of Convenience

2010-07-08T13:16:00.010+02:00

↑ fotomontaż na podstawie zdjęć alexiej

Ogłoszenie: Miały być cztery wrzuty, po jednej z każdego dnia openerowego, ale - ku uciesze i na życzenie szanownych czytaczy - będzie ich więcej . Prawdopodobnie jeden zespół z Ameryki, jeden z Afryki i jeden z Europy. Tymczasem dzień 4...

Krakałem parę miesięcy temu, że pewnie w Polsce ich nie zobaczymy, a tymczasem...

Wesołe chłopaki z Kings of Convenience grają swoją słodko-gorzką muzykę na Open'erze. Zapełniają namiot prawie po brzegi. Przeżywam szok. Nie dość, że pięknie zagrane, to jeszcze ludzie gotują grupie fantastyczne przyjęcie. Erlend z Eirikiem zaklinają publiczność: proszą, by nie klaskać - nie klaszczemy; proszą, by śpiewać refren - śpiewamy; proszą, by strzelać palcami - strzelamy. W drugiej części popisy na skrzypcach i kontrabasie dają dodatkowi goście koncertowi, z którymi KoC jeżdżą w trasę. Uradowany Włoch i powściągliwy Niemiec zgarniają megabrawa i też są w całości kupieni przez publikę. Kameralny koncert w namiocie pod koniec staje się dużą imprezą masową, jednak z zachowaniem odrobiny intymnego nastroju.

Setlista:

1. My Ship Isn't Pretty
2. Love Is No Big Truth
3. Cayman Islands
4. I Don't Know What I Can Save You From
5. Me in You
6. 24-25
7. Singing Softly to Me
8. The Girl From Back Then
9. Mrs. Cold
10. Homesick
11. Stay out of Trouble
12. Peacetime Resistance
13. Boat Behind
14. Misread
15. I'd Rather Dance With You

Zespół:

Erlend Øye - wokal, gitara, fortepian
Eirik Glambek Bøe - wokal, gitara

Davide Bertolini - kontrabas
Tobias Hett - skrzypce

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Kings of Convenience Live at Open'er Festival, Gdynia, Poland (4 Jul 2010)
mp3, 224kbps, 128,2MB
hasło (pass): hennwill
Link usunięty na prośbę organizatora festiwalu.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Kings of Convenience.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Open'er 2010 - #3 Regina Spektor

2010-07-07T13:03:00.009+02:00

↑ foto: José Goulão z koncertu, który odbył się dwa dni wcześniej w Portugalii

Open'er jest spoko. Atmosfera, line-up, organizacja - wszystko gra. Ale jedna rzecz doprowadza mnie do szału - gadanie na koncertach. Nie chodzi mi o rzucenie ekipie, że jakiś kawałek jest świetny, albo że koncert wymiata. Z tym nie mam problemu. Ale jak ktoś zaczyna napieprzać przez pół koncertu o ostatniej domówce, albo o tym, ile wyciska na siłce, to sorry - scyzoryk się otwiera. I znowu - pół biedy, jeśli takie gadki są 50 metrów od sceny, gdzieś na uboczu. Jednak trafiają się pod samą sceną i wtedy dla mnie koncert jest zrąbany.

Powyższe żale wylewam w związku z koncertem Reginy Spektor. Muzycznie było fantastycznie, publiczność zrobiła kawał dobrej roboty - w życiu nie pomyślałbym, że taki tłum może się zjawić. Skandowali спасибо, śpiewali z Reginą, tylko to gadanie... Regina na szczęście tego nie słyszała. Parę razy brakowało jej słów (sądzę, że ze wzruszenia), ale robiła swoje. Zestaw utworów przewidywalny, ale właśnie tego oczekiwałem od openerowej imprezy - dużo z ostatnich dwóch płyt i trochę staroci. Podczas koncertu stał się cud - nie wiem czy przypadkiem, czy na życzenie zespołu: basy nie dawały po klacie jak zwykle, a z olbrzymich głośników płynął normalny czysty dźwięk.

Setlista:

1. The Calculation
2. Eet
3. Folding Chair
4. Two Birds
5. Better
6. One More Time With Feeling
7. Blue Lips
8. Sailor Song
9. Laughing With
10. Machine
11. On the Radio
12. Dance Anthem of the 80's
13. Bobbing for Apples
14. That Time
15. Apres moi
16. Poor Little Rich Boy
17. Samson
18. Us
19. Fidelity
20. Hotel Song
21. Love, You're a Whore

Skład:
Regina Spektor - Vocals, piano, guitar
Dave Heilman - Drums
K Ishibashi - Violin
Daniel Cho - Cello

(przykry edit: To był ostatni koncert Dana Cho. Trzy dni później utopił się w Jeziorze Genewskim. 7 lipca miał wystąpić z Reginą na Montreux Jazz Festival. Koncert się odbył, ale był kilkakrotnie przerywany)

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Regina Spektor Live at Open'er Festival 2010, Gdynia, Poland (3 Jul 2010)
mp3, 224kbps, 139,6MB
hasło (pass): hennwill
Link usunięty na prośbę organizatora festiwalu.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Reginy.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Open'er 2010 - #2 Die Antwoord

2010-07-06T15:21:00.008+02:00

UWAGA! Dzisiejszy wpis jest przeznaczony wyłącznie dla osób pełnoletnich. Znajdują się w nim słowa na p., c., k. (jeśli trafiliście tu, bo wklepaliście w gugle "PCK", to przepraszam) i słowo dupa.

Tego koncertu nie można traktować serio. Bez sensu jest też wrzucanie samego dźwięku, bo akcja opiera się na obrazku. Ale cóż - w wideło nie robię. Zaczęło się od swojskiego "kurwaaa" rzuconego do mikrofonu przez pannę Yo-Landi, co zresztą stało się wiodącym elementem imprezy. Pan Ninja miotał się po scenie przyodziany pod koniec koncertu w znane z klipu bokserki marki "Dark Side of the Moon" i odpowiednimi podrygami wprawiał w ruch swojego penisa. Rzeczona pani Yo-Landi obłapiała się w niedwuznaczny sposób, a na koniec pokazała dupę i kawałek cipki. A trzeci - przepraszam za słownictwo - członek zespołu, czyli ~~DJ Hi-Tek~~ (edit: DJ Hi-Tek boi się latać, więc na koncertach zamorskich zastępuje go jego kuzyn Vuilgeboost, zwany także DJ Hi-Tek Junior), grzebał coś przy konsoli i miksował lub markował miksowanie. Wszyscy nabuzowani energią, z której użytku nie potrafili zrobić. Muzycznie to była totalna padaka. Fenomen z RPA okazał się wydarzeniem na pięć minut, a dłuższe z nim obcowanie kończy się w najlepszym wypadku pytaniem: WTF?

Tak więc polecam gorąco ściągnięcie niniejszego nagrania.

Setlista (jeśli utwory 1 i 2 mają jakieś tytuły, to proszę o info):

1. Intro 1
2. Intro 2
3. Enter the Ninja
4. Wat Kyk Jy
5. Wat Pomp
6. Rich Bitch
7. $copie
8. Beat Boy
9. Super Evil

Skład:
Ninja
Yo-Landi Vi$$er
Vuilgeboost

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Die Antwoord Live at Open'er Festival 2010, Gdynia, Poland (2 Jul 2010)
mp3, 224kbps, 65,9MB
hasło (pass): hennwill
Link usunięty na prośbę organizatora festiwalu.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Die Antwoord.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Open'er 2010 - #1 Yeasayer

2010-07-05T18:40:00.009+02:00

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Tegoroczny Open'er (pełna nazwa: Heineken Open'er Festival 2o10) trwał 4 dni i prawdopodobnie (stan na 5/07) będą tutaj cztery z niego wrzuty. Dziś dzień 1.

Wymiana biletów na opaski, zakup karnetu na SKM-kę, wymiana biletu na opaskę SKM, wypicie piwa innego niż produkt sponsora tytularnego, konsumpcja ryby, zainstalowanie się na kwaterze - wszystkie te w sumie w teorii mało skomplikowane czynności zajęły stanowczo za dużo czasu. Na teren festu dotarłem tuż przed 19.00, więc parę rzeczy przegapiłem.

Szybko do namiotu, bo tam punkt 19.00 miał się zacząć koncert Yeasayera. I się zaczął. Najlepszy koncert dnia pierwszego? Chyba tak, bo Pearl Jam rozpatruję w innych kategoriach - że legenda pewna, że sentyment, że bezpowrotnie utracona młodość. Ech... Było mocniej niż na płytach, ale każdy, kto szperał po jutubie wiedział już, że koncertowe wersje panowie mają niekiepskie. Świetny dźwięk załatwił połowę sukcesu - przy takim graniu, jakie uskutecznia Yeasayer dobre nagłośnienie to podstawa. Reszta była już zasługą perfekcji wykonania. Ludziska dali się ponieść szczególnie singlowym numerom - O.N.E., Ambling Alp, a ze starszych Wait for the Summer. Posłuchajcie sobie.

Setlista:

1. Wait for the Summer
2. Rome
3. Madder Red
4. I Remember
5. 2080
6. Grizelda
7. Tightrope
8. The Children
9. O.N.E.
10. Sunrise
11. Mondegreen
12. Ambling Alp

Skład:
Chris Keating
Ira Wolf Tuton
Anand Wilder
Ahmed Gallab
Jason Trammell

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Yeasayer Live at Open'er Festival 2010, Gdynia, Poland (1 Jul 2010)
mp3, 224kbps, 105MB
hasło (pass): hennwill
Link usunięty na prośbę organizatora festiwalu.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Yeasayer.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Legendy Dujera - Live in Warsaw - #3 DeLaCore

2010-06-28T18:12:00.000+02:00

Finał wieczoru. Mińscy pionierzy na stołecznych scenach - DeLaCore.
Zespół powstał 5 lat po śmierci Cobaina, podbił serca zarówno Zbigniewa Hołdysa, jak i Jana Pospieszalskiego, grał z T. Love, Pidżamą i KSU, bywał na salonach u Kuby Wojewódzkiego. Chłopaki na koncie mają na razie tylko dwie płyty - demo Wyjście i debiut DeLaCore, ale ciągle piszą nowe numery, więc może coś się kroi. Kilka z nich zagrali w Hydrozagadce.

Setlista:

1. Daję słowo
2. W Twoich oczach
3. Żyjesz
4. Nie idź tą drogą
5. Krawędź
6. Pod prąd
7. Tonę
8. Interakcja
9. Tyle, ile wiem, mówię Ci
10. Po co?
11. To co czujesz, to co wiesz
12. Ten pierwszy raz

Zagrali w składzie:

Piotr Juszczak - Wokal, gitara
Kamil Kaźmierczak - Gitara
Paweł Kalinowski - Bas
Marcin Szczepaniak - Perkusja

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
DelaCore Live at Hydrozagadka, Warsaw, Poland (17 Jun 2010)
mp3, 224kbps, 87,1MB
hasło (pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs DeLaCore.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Legendy Dujera - Live in Warsaw - #2 Muzyka Końca Lata

2010-06-27T12:42:00.002+02:00

↑ foto: Michał Trojanowski

Druga odsłona legendarnego koncertu, o którym pisać będą encyklopedie, nawet te papierowe.

Łączymy się ze sceną, na której do mikrofonu podszedł właśnie wokalista zespołu Muzyka Końca Lata:

Koncert jest nagrywany na potrzeby Programu Drugiego Polskiego Radia, który zmienia format i będzie teraz takim drugim indierockowym [programem] jak Euro. Bo Euro przeskoczyło Dwójkę. Koniec z Chopinem, starczy go już. Już się nagrał, już się nazarabiał. Czas na nas, my ciągle mamy mało.

Tu Program Drugi Polskiego Radia. Za moment nadamy pełny zapis koncertu formacji Muzyka Końca Lata, pochodzącej z Mińska Mazowieckiego. Do tej pory ukazały się dwie płyty długogrające zespołu. Obie zainteresowały szeroką grupę melomanów, którzy wymieniają nazwę MKL jednym tchem z Czerwonymi Gitarami czy Polanami. Grupa zarejestrowała też materiał na trzeci album i prawdopodobnie zostanie on kiedyś wydany. Retransmisja koncertu przeprowadzona zostanie w wersji stereofonicznej. Prosimy o wysterowanie magnetofonów:

W trakcie audycji usłyszą Państwo następujące utwory:

1. Hej dziewczyno
2. Skąd jest ten wiatr
3. Dworcowa piosenka
4. Fenoloftaleina
5. Żabi
6. Sopel (z repertuaru zespołu Paul Pavique Movement)
7. Piękna 7a
8. PKP Anielina
9. Maria i Józef
10. Chłopaki wieczorem
11. 16 skończy w czerwcu
12. Ja wiem mała
13. Wetlina
14. Na cienkim
15. Maliny, jeżyny, mech

oraz na życzenie publiczności:
16. Szejk Banana

Wystąpi przed Państwem zespół w składzie:

Bartosz Chmielewski - Wokal, gitara
Marcin Biernat - Gitara, wokal
Ola Bilinska - Wokal
Piotr Majszyk - Bas
Darek Gosk - Perkusja

Mogą już Państwo wprowadzić magnetofony w stan zapisu.
Muzyka Końca Lata Live at Hydrozagadka, Warsaw, Poland (17 Jun 2010)
mp3, 224kbps, 119,2MB
hasło (pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Muzyki Końca Lata.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Legendy Dujera - Live in Warsaw - #1 Maki i Chłopaki

2010-06-26T18:01:00.003+02:00

Mińska scena młodzieżowa (hłe, hłe) przeniosła się na jeden wieczór do Hydrozagadki (ważna informacja handlowa - podają Ciechana). Na jednym koncercie wspaniała warszawska, ba - mazowiecka, a nawet ogólnopolska publiczność miała okazję zobaczyć nie jedną, ale aż trzy legendy Dujera. Zagrały ku uciesze gawiedzi: Maki i Chłopaki, Muzyka Końca Lata oraz DeLaCore. Przez kolejne trzy wieczory regularni czytelnicy niniejszego periodyku będą mogli doznać i zapoznać się z dokumentalnym i dokumentnym zapisem tego bezprecedensowego wydarzenia kulturalnego. A to wszystko za darmo, wprost do Waszych serc (via twardy dysk).

Koncert w jakże imponującym stylu zaczął Maki z Chłopakami. Przyjechali z Mrozów, ale atmosfera była gorąca. Nie zabrakło utworów starszych, jak Sobota, zabrakło utworów najbardziej znanych, jak Albatros. Nie zabrakło niespodzianek, jak Bomba z gościnnym udziałem dawnego basisty formacji - Krzysztofa Wierzbickiego, zabrakło rozczarowań. Publiczność wychodziła na przerwę uradowana. Uraduj się i Ty.

Setlistę wypełniły następujące piosenki:

1. 012
2. Ibiza
3. Barman
4. Glany
5. Kariera
6. U Jerzyka
7. Sobota
8. Gwiazda
9. Bomba (feat. Krzysztof Wierzbicki & Zmywak)

Formacja zagrała w składzie:

Marcin Biernat - Wokal, gitara
Maciej Sadoch - Bas
Wojciech Żurawski - Perkusja

Gościnnie:
Krzysztof Wierzbicki (9)
Bartosz Chmielewski (9)

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Maki i Chłopaki Live at Hydrozagadka, Warsaw, Poland (17 Jun 2010)
mp3, 224kbps, 75,3MB
hasło (pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs Maki & The Boys.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Levity+Gaba Kulka, czyli Chopin Shuffle

2010-06-13T14:13:00.005+02:00

Na Skwerze Hoovera Instytut Adama Mickiewicza świętował swoje 10-lecie. I zaprosił m.in. zespół Levity. A ten z kolei zaprosił Gabę Kulkę i wspólnie wykonali Sans Voix z płyty Chopin Shuffle. Brzmiało to tak:

Wersja obrazkowa do wchłonięcia na stronie Instytutu.

Primavera Sound 2010 #3 - The New Pornographers

2010-06-10T20:32:00.004+02:00

↑ foto: Berto Garcia

Koncert ze sceny San Miguel z 28 maja 2010. Miejsce pierwsze na mojej liście.

Setlista:

1. Sing Me Spanish Techno
2. Up in the Dark
3. Use It
4. The Laws Have Changed
5. Crash Years
6. All the Old Showstoppers
7. Sweet Talk, Sweet Talk
8. Challengers
9. Testament to Youth in Verse
10. Your Hands (Together)
11. My Rights Versus Yours
12. A Bite out of My Bed
13. The Slow Descent Into Alcoholism
14. Moves
15. Mass Romantic
16. The Bleeding Heart Show

Skład:
Carl Newman
Blaine Thurier
John Collins
Todd Fancey
Kathryn Calder
Kurt Dahle
Miranda Brown

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
The New Pornographers Live at Primavera Sound 2010, Barcelona, Spain (28 May 2010)
mp3, 224kbps, 103,2MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The New Pornographers.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Primavera Sound 2010 #2 - Grizzly Bear

2010-06-09T15:17:00.004+02:00

↑ foto: яikrdopizana

Koncert ze sceny Ray-Ban z 29 maja 2010. Miejsce drugie na mojej liście.

Setlista:

1. Southern Point
2. Cheerleader
3. Lullabye
4. Knife
5. Fine for Now
6. Two Weeks
7. Ready, Able
8. I Live With You
9. While You Wait for the Others
10. On a Neck, on a Spit
11. Fix It

Skład:
Daniel Rossen
Christopher Bear
Ed Droste
Chris Taylor

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Grizzly Bear Live at Primavera Sound 2010, Barcelona, Spain (29 May 2010)
mp3, 224kbps, 95,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Grizzly Bear.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Primavera Sound 2010 #1 - Beach House

2010-06-08T21:31:00.004+02:00

↑ foto: Tone Burst

Oto pierwsza z czterech krótkich wrzut z Barcelony. W kolejnych odcinkach m.in. Grizzly Bear i The New Pornographers.

Koncert ze sceny ATP z 28 maja 2010. Miejsce trzecie na mojej liście.

Setlista:

1. Walk in the Park
2. Better Times
3. Gila
4. Norway
5. Master of None
6. Used to Be
7. Zebra
8. Heart of Chambers
9. Take Care
10. 10 Mile Stereo

Skład:
Victoria Legrand
Alex Scally

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Beach House Live at Primavera Sound 2010, Barcelona, Spain (28 May 2010)
mp3, 224kbps, 77,0MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Beach House.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Paula i Karol w Kulturalnej, czyli Oh Hell Yes!

2010-05-25T20:00:00.005+02:00

Pół roku później...

Igor jest już stałym elementem składu.
Powstają nowe kawałki, w tym też takie z basem - do zespołu dołącza Zosia.
Na koncercie w jednym utworze gościnnie śpiewa Basia Bulat.

Jak tak dalej pójdzie, to za następne pół roku na scenie wystąpi bigband.

Reszta bez zmian - radość grania przekłada się na radość słuchania. Pewnie, że nad nowymi piosenkami trzeba jeszcze trochę popracować; że mogło być lepsze zgranie na scenie; że wokale nie zawsze brzmiały tak, jak by sobie tego zespół życzył, ale to drobiazgi. Paula i Karol swoją bezpretensjonalnością wciąż mnie urzekają. Posłuchaj sobie najpierw Hold Onto, a potem ściągnij cały koncert.

Setlista:

1. Now I Know
2. Mother's Stew
3. Oh Hell No!
4. Goodnight Warsaw
5. 5, 6, 7, 8
6. Hold Onto (feat. Basia Bulat)
7. Community
8. Change, I Know

Skład:
Paula Bialski - wokal, skrzypce, dzwonki, akordeon
Karol Strzemieczny - wokal, gitara
Igor Nikiforow - perkusja, gitara
Zosia Gołębiowska - bas

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Paula i Karol Live at Cafe Kulturalna, Warsaw, Poland (12 May 2010)
mp3, 224kbps, 55,9MB
hasło (pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs Pauli i Karola.
Tam dowiesz się, jak kupić oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Basia Bulat w Cafe Kulturalnej (XII 2009), czyli Do widzenia, do jutra

2010-05-13T09:47:00.001+02:00

↑ foto z KRK: Joanna 'frota' Kurkowska, więcej tutaj

UWAGA! To jest relacja z koncertu z grudnia 2009, która z różnych względów nie mogła być opublikowana wcześniej. Gdzie trzeba - edytowałem. Wkrótce wrzuta z majowego koncertu - Paula i Karol na pewno, a Basia Bulat prawdopobnie.

Wszystko było świetne - w kolejności chronologicznej: organizacja (wielkie dzięki za pomoc dla Emi z Front Row Heroes), herbata z maliną, support (Paula i Karol - relacja dźwiękowa ~~wkrótce~~ tutaj), podwójne espresso, Basia z zespołem, repertuar, publiczność, wzruszenia, spotkania pokoncertowe.

To była druga wizyta Basi Bulat w Polsce. Pierwsza wydarzyła się jakieś 10 lat temu i miała charakter niemuzyczny. Tym razem powodem były dwa koncerty kończące mini-tournée po Europie - w Krakowie i Warszawie. Do kraju przodków Basia przyjechała z bratem Bobbym (perkusja) i przyjaciółką Allison Stewart (altówka). Wspólnie zagrali dużo nowych piosenek z płyty Heart of My Own, która ukaże się pod koniec stycznia. Po tym, co usłyszałem w Cafe Kulturalnej, mogę autorytarnie stwierdzić: Dobry to album będzie. Atmosfera była niesamowita. Reakcje ludzi na to, co działo się na scenie dodawały zespołowi takiego pałeru, że poważnie obawiałem się o wytrzymałość strun gitary i altówki. Basia nie była w stanie i pewnie nie chciała ukrywać wzruszenia. Po wykonanej na bis piosence po polsku (To nie ptak) minutowe owacje wycisnęły jej łzy. Takiej radości grania dawno już nie widziałem.

Basia obiecała, że wkrótce do nas wróci (może już w ~~kwietniu~~ maju), więc nieobecni będą mogli nadrobić zaległości. A obecni - zabawić się raz jeszcze.

Setlista:

1. Hush
2. Heart of My Own
3. The Pilgriming Vine
4. In the Night
5. Gold Rush
6. Run
7. Snakes and Ladders
8. Little Waltz
9. Before I Knew
10. Go On
11. Walk You Down
12. I Was a Daughter

Encore 1:
13. To nie ptak (Kayah & Bregovic Cover)
14. If Only You

Encore 2:
15. True Love Will Find You in the End (Daniel Johnston Cover)
16. If It Rains

Wystąpił zespół w składzie:
Basia Bulat - wokal, gitara, autoharfa
Allison Stewart - altówka, wokal
Bobby Bulat - perkusja

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Basia Bulat Live at Cafe Kulturalna, Warsaw, Poland (2 Dec 2009), alt.link
mp3, 224kbps, 107,0MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Basi.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

British Sea Power zagrali na Juwenaliach, czyli Macham flagą brytyjską

2010-05-09T12:01:00.004+02:00

Jestem debilem. Tak, żeby od początku było jasne dla tych, którzy wcześniej się tego nie domyślili. Debilizm mój objawia się m.in. tym, że ku mojemu przerażeniu, przestaję przyswajać wiedzę i robi to za mnie internet. Nie dodałem sobie koncertu British Sea Power do wydarzeń w Last.fm/, więc o nim zapomniałem. Na szczęście jakieś 4 godziny przed imprezą zostałem zaatakowany przez brytyjskich kolegów z Dime'a prośbami o nagranie. Finał tego taki - normalnie jest tak, że to oni dziękują mi za butleg, a tym razem to ja dziękuję im.

Impreza na Juwenaliach ma swoje minusy - w większości przypadkowa widownia, która jarzy jakoś nazwę VooVoo ("a, to ten dziad od Fisza"), ale British Sea Power to już dla niej zupełna pustka w głowie. Fakt, że była to impreza darmowa dodaje kolejny minus - w większości ludziska przyszły sobie uciąć miłą pogawędkę przy browarku z towarzyszeniem muzyki na żywo. O, zgrozo - wychodzi na to, że impreza darmowa na Juwenaliach nie ma plusów.

British Sea Power zagrali bardzo dobry koncert. Setlista festiwalowa, na której przeważały utwory z najbardziej chyba rozpoznawalnej na świecie płyty BSP - Do You Like Rock Music? Czyli z moich ulubionych m.in. rozgrzewający Lights Out, miażdżący Atom i stadionowy Waving Flags. Yan zrobił prawie tyle samo kilometrów na scenie, ile Jagger na Służewcu. Noble wprawdzie nie mógł wykonać swojego popisowego skoku ze sceny (ze względu na fosę), ale i tak uzbrojony w kask pojawił się na rękach widowni. Hamilton zaśpiewał chyba ze trzy utwory i utwierdził mnie w przekonaniu, że zdecydowanie wolę Yana na wokalu. A skrzypaczka (niech mnie znawcy tematu oświecą, czy była to Abi Fry?) koncentrowała wzrok połowy widowni przez jakąś połowę koncertu.

Nagranie nie jest najlepsze, ale i tak zapraszam. Warto choćby ze względu na nowy Pyrex i finałową improwizację Rock in A.

Setlista:

1. Lights Out for Darkier Skies
2. Remember Me
3. Apologies to Insect Life
4. Atom
5. Waving Flags
6. The Great Skua
7. Down on the Ground
8. No Lucifer
9. True Adventures
10. Canvey Island
11. Pyrex
12. The Spirit of St. Louis
13. Carrion
14. Rock in A

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
British Sea Power Live at Juwenalia, Warsaw, Poland (7 May 2010)
mp3, 224kbps, 116,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs BSP.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Historia najwyższego człowieka na ziemi w minipigułce

2010-05-01T12:30:00.006+02:00

↑ foto: Chris La Putt

Śpiewa i gra jak rodowity Amerykanin. Nie mylić z rdzennym. A przecież nazwisko – Kristian Mattsson* dość precyzyjnie zdradza jego pochodzenie. Szwed (lat około 27). The Tallest Man on Earth.

Kalendarium:

2006 - Ukazuje się EPka zatytułowana po prostu The Tallest Man on Earth, a na niej 5 kawałków, które brzmią jak nagrane na starym kaseciaku Grundiga. Wszyscy mówią – toż to Nowy Dylan. Tylko że młodszy i lepiej śpiewa.

2008 - Jest w końcu debiutancki album – Shallow Grave. Brzmienie podobnie jak na EPce – domowa manufaktura. Kristian rusza w trasę po Stanach z Justinem Vernonem (Bon Iver). Obaj mieszkają na zadupiu, więc świetnie się dogadują i uzupełniają na koncertach.

2009 - Kolejna trasa po Stanach, tym razem z Johnem Vanderslicem. Ale nie tylko supporty wchodzą w grę. TTMOE gra też własne koncerty, i znów, głównie w USA. Lubią go tam chyba. Na jednym z koncertów byłem.

2010 - Druga płyta – The Wild Hunt. Sam jeszcze nie wiem, ale chyba lepsza od debiutu. I ja bym prosił, żeby już dać spokój z Dylanem i przestać obu panów porównywać. Tą płytą TTMOE potwierdza, że nie jest niczyją kopią. A że szufladka "folk" jest ciasna, to chyba nie jego wina. Jak mnie wena weźmie, to może jeszcze o samej płycie coś skrobnę.

Kristian jest właśnie w trasie po Stanach, a w wakacje zjeżdża do Europy i w sierpniu The Tallest Man on Earth wystąpi na Off Festivalu w Katowicach. Iha!

Bohater dzisiejszego odcinka ma (miau?) też zespół, który zwie się Montezumas. Ale to już zupełnie inna para mokasynów.

*różne pisownie nazwiska można spotkać - Matsson, Mattson, Mattsson. Przyjąłem tę z majspejsa Montezumas. Postaram się rzucić okiem na paszport kolesia w sierpniu.

British Sea Power w Warszawie

2010-04-27T16:51:00.002+02:00

Będę miał okazję zrehabilitować się za swoją postawę na Off Festivalu 2008, kiedy to pod wpływem byłych kolegów i koleżanek (i piwa) nie udało mi się dotrzeć pod główną scenę.

Jeśli ktoś jeszcze nie wie, to załączam wyciąg z newslettera BSP:

BRITISH SEA POWER
Newsboost Dorothy Lawrence
27 March 2010

*BSP return to Poland.
*Landslide for Beer Lovers' Party?

British Sea Power are delighted to announce a return to live engagements in Poland. The band will be headlining at a free open-air event in Warsaw on 7 May.

Juwenalia UW
7 May 2010
On the Krakowskie Przedmiescie
Warsaw

BSP are due on about 9pm. As far as we can see, it's a massive pre-exam piss-up for our Polish friends. That's the idea - get drunk before doing your maths and French. Perhaps a bit of a Waving Flags vibe? After all, that song's line about "Beer is not dark, beer is not light" was taken from the campaign literature of Poland's most impressive political apparatus, the Polish Beer Lovers' Party. In 1991 they won 16 seats in the Polish parliament. Come on Gordon, there's a coalition that no one could fear. We hope to have more information on the Warsaw event soon.

With thanks.

Yours,
The Secretary

The Car Is On Fire w Kulturalnej, czyli Zachęcam do odwiedzenia Musicspot.pl

2010-04-26T20:29:00.005+02:00

Miałem zamiar napisać, że ten post to promocja nowej muzycznej platformy blogowej (i jak najbardziej obywatelskiej) Musicspot.pl, na której znaleźli swoje miejsce mądrzy ludzie, co to znają się na muzyce. I że dlatego zamiast pisać samemu o TCIOF, oddam głos, czy co się tam oddaje, właśnie IM. Ale prawda jest taka, że jestem obibokiem, któremu nie chce się pisać.

Tak czy siak przeczytajcie sobie, co Kuba ma do powiedzenia o koncertach The Car Is On Fire, a był na niejednym. A potem kliknijcie poniżej i sobie ostatni koncert z Cafe Kulturalnej odsłuchajcie, bo warto.

Setlista:

a tekstowo:

1. Ombarrops!
2. What Life's All About
3. Evacuation
4. Swedish Samba, Swedish Love
5. Strawberries
6. Usignoli Celesti
7. We're Doing Fine, Minerva
8. Cherry Cordial
9. Can't Cook (Who Cares?)
10. Such a Lovely
11. The Car Is on Fire Early Morning Internazionale
12. Tupolev
13. Cranks
14. Miniskirt
15. Oh, Joe
16. JW Construction
17. Love.

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
The Car Is On Fire Live at Cafe Kulturalna, Warsaw, Poland (23 Apr 2010)
mp3, 224kbps, 100,5MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs TCIOF.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

PS. Relacja "na żywo", podobnie jak w przypadku koncertu Julii Marcell, była do obejrzenia na stronie From Stage. W archiwum można znaleźć streaming całego koncertu, a poniżej wklejam klip do Love., czyli grande finale.

Julia Marcell razy dwa, czyli Three Words - super super super

2010-04-25T12:20:00.009+02:00

↑ foto: Jacek Barcikowski

30 marca - Skwer (Hoovera)

Koncert solo - skrzypce i piano. Pełna sala, miejsca siedzące, klimat recitalowy (Julia mówiła, że czuje się jak na recitalu, ale ciągła praca baru skutecznie wybijała taką atmosferę z głowy). Oprócz jazdy obowiązkowej z debiutu i EPki, Julia wykonała dwa premierowe utwory - Three Words (roboczy tytuł - stan na dzień 30/03/2010) i Shhh. Jeśli nowa płyta będzie na takim poziomie, to świat będzie szczęśliwy. Jako bonus dostaliśmy też cover John Wayne Gacy, Jr Sufjana Stevensa i Monsoon Tokio Hotel. Nagrania brak, bo robić mi się nie chciało.

23 kwietnia - Cafe Kulturalna

Koncert duo - skrzypce, piano (Julia) i altówka (Anna Prokopczuk). Pełna, pełna sala, miejsca stojące, klimat klubowy (choć bar na czas koncertu był nieczynny). Tym razem koncert zaczął się od Accordion Player - to pewna niespodzianka. Julia wykonała dwa nowe utwory - Anastasia (roboczy tytuł - stan na dzień 23/04/2010, drzewiej znane jako Three Words) i Shhh (z gościnnym udziałem tajemniczej Panny Izoldy). Jeśli nowa płyta będzie na takim poziomie, to świat oszaleje. Nagranie jest, bo pożałowałem koncertu ze Skweru i mi się bardzo robić chciało.

Anastasia (absolutna wszechświatowa premiera w sieci i w ogóle) brzmi tak:

Setlista:

1. Accordion Player
2. Outer Space
3. Twin Heart
4. Billy Elliot
5. Sixteen, Ten Years Later
6. Side Effects of Growing Up
7. The Story
8. Anastasia (Three Words) (working title)
9. Night of the Living Dead
10. Dancer

Encore:
11. Shhh
12. Fear of Flying

Zagrał skład:
Julia Marcell - wokal, pianino, skrzypce
Anna Prokopczuk - altówka, wokal
Panna Izolda - wokal

Cały koncert do ściągnięcia stąd (download):
Julia Marcell Live at Cafe Kulturalna, Warsaw, Poland (23 Apr 2010)
mp3, 224kbps, 91,4MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Julii.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

PS1. Relacja "na żywo" koncertu była do obejrzenia na stronie From Stage. W archiwum można znaleźć streaming całego koncertu, a poniżej wklejam klip do Shhh.

PS2. Zaraz po Julii na scenę Kulturalnej wkroczyli chłopaki z The Car Is On Fire. Wrzuta z ich koncertem ~~wkrótce~~ już jest.

Tiny Vipers z Cafe Kulturalnej, czyli Bez zakłóceń

2010-03-19T19:51:00.011+01:00

Pół roku temu wystąpiła na Offie, teraz przyjechała na koncerty do Warszawy i Krakowa. Jesy Fortino, czyli Tiny Vipers.

Zacznę od trzęsienia ziemi: W Cafe Kulturalnej było cicho. Ludzie słuchali muzyki. Nie gadali (jeden taki próbował, ale natychmiast ściszono go wzrokiem), nie brzdękali szklankami z piwem (bar chwilowo nieczynny), nie palili (wiem, palenie nie jest głośne, ale taka była prośba artystki).

Po krótkim supporcie (Crystal Hell Pool, czyli kolega Jesy ze Seattle - Chris i jego laptop) i krótkim strojeniu, zaczął się piękny, lecz dołujący (to nic złego) spektakl. Przypomnijcie sobie Nicka Drake'a ze swoim na maksa smutnym, melancholijnym głosem i przejmującymi tekstami - dla mnie utwory Tiny Vipers mają podobny ładunek emocjonalny. W sumie dobrze, że na koncercie czasem niechcący ten balon był przekłuwany - pierwszym razem przez problemy techniczne, drugim razem przez pomyłkę w utworze. Dzięki temu wiemy już, że Jesy potrafi się też śmiać. Część podstawowa koncertu to utwory, które słyszeliśmy w Mysłowicach, czyli pół ostatniej płyty. Mam jednak wrażenie, że w Kulturalnej zabrzmiały lepiej, więc nie marudzę nic a nic.

Setlista wyglądała tak:

a w wersji tekstowej tak:

1. Time Takes
2. CM
3. Life on Earth
4. Development
5. Slow Motion
6. Dreamer

Encore 1:
7. Rainfalls

Encore 2:
8. Aron

Sample:

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Tiny Vipers Live at Cafe Kulturalna, Warsaw, Poland (18 Mar 2010), alt.link
mp3, 224kbps, 86,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs Tiny Vipers.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Apdejt: Przed koncertem odbyła się sesja wideło, której efekt końcowy można zobaczyć na stronie Odkrywamy Amerykę. I poniżej też:

Koncerty: Tiny Vipers w Warszawie i Krakowie

2010-03-14T15:06:00.004+01:00

↑ foto: David Belisle

Świetna wiadomość. Do Warszawy i Krakowa zawita Tiny Vipers - pani z gitarą. Kilka słów o Tiny Vipers tutaj, a zapis koncertu z ubiegłorocznego Off Festivalu tutaj. Bilety na koncerty (25 złociszy) można rezerwować na stronie organizatorów - Front Row Heroes.

Florence and the Machine w Stodole, czyli Brawo ludzie

2010-03-07T15:04:00.006+01:00

To było lekko ponadgodzinne szoł ze znaczącym udziałem publiczności. Choć jedna płyta na koncie Florence and the Machine powoduje, że raczej nikt nie spodziewał się długiego koncertu... Nic to, że w Stodole nagłośnienie kiepskie i że głos zmęczył się artystce dość szybko - było wporzo. Ludzie zrobili fajny klimat i dla mnie wystarczy. Nie jestem wielkim fanem Florence Welch, ale wyprawy na koncert nie żałuję. Dokumentacja poniżej.

Setlista:
1. Howl
2. Kiss With a Fist
3. My Boy Builds Coffins
4. Hurricane Drunk
5. I'm Not Calling You a Liar
6. Between Two Lungs
7. Drumming Song
8. Cosmic Love
9. Blinding
10. Dog Days Are Over

Encore:
11. You've Got the Love
12. Rabbit Heart (Raise It Up)

Zespół zagrał w składzie:
Florence Welch - wokal
Robert Ackroyd - gitara
Chris Hayden - perkusja
Isabella Summers - keyboard
Tom Monger - harfa
Mark Saunders - gitara basowa

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Florence and the Machine Live at Stodoła, Warsaw, Poland (6 Mar 2010), alt.link
mp3, 224kbps, 107,1MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Florence and the Machine.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Bolo #34 - Bolo choruje na grypę

2010-03-05T20:28:00.003+01:00

W części trzydziestej czwartej Bolo zachorował na grypę.
(klik by powiększyć)

Autor: Tomasz Niewiadomski

A w następnym odcinku Bolo przejedzie się na gapę.

Sade - Soldier of Love (2010) / Beverley Craven - Close to Home (2009), czyli Na zachodzie bez zmian

2010-03-02T18:18:00.004+01:00

A teraz, kto się zacznie śmiać, ten dostanie w ryj...

Miło jest wiedzieć, że są na tym świecie rzeczy stałe, niezmienne. Tak jest z bardzo znaną Sade i mniej znaną, bo stojącą jednym hitem (Promise Me) Beverley Craven. Od obu nie oczekuje się wielkich wolt stylistycznych, potoku pomysłów aranżacyjnych, eksperymentalnych kompozycji. Są niczym wzorzec metra w Sèvres - zawsze takie same. Bo metr to metr i nie ma dyskusji. Dla jednych nuda, dla innych złoty środek.

Obie panie miały 10-letnią przerwę w nagrywaniu, z tą różnicą, że na Sade Sony Music czekało, a z Beverley się pożegnało. Stąd o nowej płycie Sade głośno ostatnio (założę się, że w tym roku odwiedzi Polskę), a o płycie Beverley nie słyszał nikt (w końcu nie jest to Kate Bush, której samo wyjście z domu jest wielkim wydarzeniem na Wyspach). Soldier of Love jest do kupienia w każdym, niekoniecznie dobrym sklepie muzycznym, a Bev sprzedaje swój album Close to Home przez własną stronę. Dość różnic. Obie płyty są tak samo dobre/złe*, jak poprzednie. Bo ładne piosenki zawsze będą tylko ładnymi piosenkami.

Zresztą posłuchajcie sobie singli. Spodoba się - można brać się za płyty, nie spodoba się - trzymać się od albumów z daleka:
Sade - Soldier of Love (teledysk zrobiła Sophie Muller)
Beverley Craven - Rainbows (dla mnie kawałek równie przebojowy jak cały debiut Miki, tylko że Mika jest dwudziestokilkulatkiem, za którym piszczą nastolatki, a Bev o dwadzieścia lat starszą kobietą, której pewnie piszczy w stawach).

*niepotrzebne skreślić

Off Festival przenosi się do Katowic

2010-02-25T19:29:00.003+01:00

Beach House - Teen Dream (2010), czyli Moja teoria spiskowa

2010-02-18T20:13:00.008+01:00

Traklista:

1. Zebra
2. Silver Soul
3. Norway
4. Walk in the Park
5. Used to Be
6. Lover of Mine
7. Better Times
8. 10 Mile Stereo
9. Real Love
10. Take Care

NIE WIERZCIE HAJPOWI!

No bo jak tu wierzyć Arturowi Rojkowi, gdy pisze dla Onetu: "Tak pięknie nie gra dzisiaj nikt. Trzecia płyta w dorobku Beach House jest albumem złożonym, wybitnie przemyślanym, w stu procentach trafionym, oryginalnym i przebojowym. To jest po prostu tak dobre, że można wątpić, by mogło się jeszcze ukazać coś równie interesującego, chociaż mamy dopiero początek roku". Tia. Wszak każde dziecko domyśli się, że zaklepał zespół na Off (oby - przyp. red.) i próbuje coś ugrać. I pewnie niby przypadkiem okaże się, że koncert będzie w kościele, bo właśnie w kościele płytę nagrano. Na szczęście nie tak trudno Was rozgryźć, Rojek!

Jak tu wierzyć zastępom blogerów, forumersów i innych z pewnością podstawionych i sowicie opłaconych skrobiących notki w sieci osób, co tracą rozum i nie potrafią obejść się bez używania w kółko słów: piękno, ideał, bajka. Przecież na kilometr czuć zmowę - żeby tylko przykryć nową płytę Owena Palletta z konkurencyjnej wytwórni.

A już na pewno nie wierzcie mi, bo wiadomo przecież, że skoro w moim ulubionym numerze ubiegłego roku (Two Weeks Grizzly Bear) gościnnie wystąpiła wokalistka Beach House (Victoria Legrand - wiadomo, z tych Legrandów), to będę teraz udowadniał, jak to jest na fali i jak to ja lubię takie przeplatanie się artystów na płytach wybitnych.

Nie wierzcie nikomu.

Julia Marcell na SXSW 2010

2010-02-11T22:53:00.005+01:00

W czwartek, 18 marca Julia z zespołem wystąpi na słynnym festiwalu SXSW w Austin, TX. W USA znaczy. Zagra o 22.00 na zaproszenie One Little Indian podczas wieczoru firmowanego przez tę właśnie wytwórnię. Poza tym pewnie będą jeszcze inne terminy, bo jak już się wybierać na wycieczkę za ocean, to warto pokazać się więcej niż jeden raz.

Powiedzcie znajomym z Teksasu.
Plakat wygląda tak:

Blair - Die Young (2010), czyli Song creata, singa, guitara, keysies

2010-02-10T19:01:00.001+01:00

Traklista:

1. Rampage
2. Hearts
3. Kamikaze
4. My Turn
5. Hello Halo
6. Paris France
7. Murder
8. Wolfboy
9. Wake Up Shake Up
10. Candy in the Kitchen
11. Die Young
12. So That’s It

Wśród różnych zestawień prestiżowej prasy i serwisów muzycznych najbardziej obiecujących nazwisk na rok 2010, nie znalazłem żadnego, w którym byłaby Blair. Dlatego wolę blogerów. Żeby nie dostać w ryj, gdy już kiedyś spotkam się z nią na którymś z polskich festiwali, nie zacznę od zdania "25-letnia Blair pochodzi z Nowego Orleanu, a obecnie mieszka w Brooklynie". W zamian zacytuję kilka danych statystycznych (z wywiadu Aquarium Drunkard):

- Do you ever get sick of people feeling the need to say, “The 25 year old Blair…”
- (...) I guess people just need things to write about.

- Considering that you have been playing so long, when did you realize that you had a knack for singing as well as playing?
- I first started playing guitar when I was 10, on my uncle’s guitar, so I liked that. I took lessons. I learned how to play bar cords. Then I learned Nirvana and quit lessons, like, “Why do I need anyone else?” I didn’t realize I could sing, I didn’t know I had a good voice, just some people told me a I did. I guess at 15 I started making those two things together, and songs seemed to form… It was a synthesis of whatever the art-form of pop songs are. I love pop music and it’s really all I listen to, that’s probably why it came out of.

Jaka to płyta? Prosta. Przywołuje klimaty Cat Power (Rampage), Camera Obscura (Paris France), Asobi Seksu (Kamikaze) i ........... (wstaw sobie cokolwiek tej półki, bo każdemu przypomina się coś innego). Wszystko, co lubię na jednej płycie. Blair ma taką barwę głosu, że spokojnie pasowałaby do któregoś z twee bandów z Glasgow. Mimo to brzmi jednak świeżo i ma szansę w tym roku być dla popu tym, czym Micachu była w roku ubiegłym.

Poniżej próbka - cudownie absurdalny kawałek Hello Halo.

The Decemberists otworzyli archiwa

2010-02-09T15:03:00.004+01:00

Dokładnie chodzi o archiwa coverów. Jest ich już ponad 50 i lista rośnie. Pod tą linką można znaleźć solowe epki Colina Meloya oraz wygrzebane z różnych zakamarków i składaków covery The Decemberists. Jest w czym przebierać. Na liście m.in.: Wuthering Heights Kate Bush, Get Your Own Way Fleetwood Mac, Bridges & Balloons Joanny Newsom, Human Behaviour Bjork, Everyday Is Like Sunday Morriseya...

Blog Roku 2009

2010-01-12T20:14:00.004+01:00

Ten blog nie startuje w konkursie na Blog Roku 2009. Ale trzy inne z sekcji LINKI - owszem:

Aaaby zagłosować na Ziemię Niczyją Mariusza wyślij esemes o treści E00171 (słownie: E zero zero jeden siedem jeden) pod numer 7144.

Aaaby zagłosować na Słodko-gorzkie Maćka wyślij esemes o treści E00068 (słownie: E zero zero zero sześć osiem) pod numer 7144.

Aaaby zagłosować na Music is my radar... Przemka wyślij esemes o treści E00151 (słownie: E zero zero jeden pięć jeden) pod numer 7144.

A potem czekaj na billing z potrąceniem złotówki i 22 groszy.

↑ stąd

Portishead dla Amnesty

2010-01-07T19:17:00.006+01:00

The Knife at the Opera

2010-01-06T17:54:00.005+01:00

Olof Dreijer z The Knife nie miał najmniejszego pojęcia o operze, nigdy nie był w operze, nie znał nawet słowa libretto. Gdy Hotel Pro Forma - duńska grupa artystyczna, zapragnęła wystawić operę na podstawie dzieła Karola Darwina O powstawaniu gatunków i zamówienie na muzykę trafiło do The Knife, Olof musiał się pewnie nieźle zdziwić. Do współpracy wciągnął Planningtorock i Matthew Simsa (Mt. Sims). Opera nosi tytuł Tomorrow, In a Year i swoją premierę miała 2 września 2009 w Kopenhadze. Na razie potwierdzone są kolejne wystawienia w Atenach, Sztokholmie i Münster. Ciąg dalszy nastąpi. Wersja dwupłytowa (studyjna) ukaże się 1 marca 2010. Pierwszy udostępniony utwór - Colouring of Pigeons, można ściągnąć ze strony The Knife albo odsłuchać poniżej.

Dwatysiącedziesięć

2009-12-31T12:00:00.000+01:00

Podsumowanie roku 2009 (10-1)

2009-12-29T09:25:00.000+01:00

Pora na finał. Zdaję sobie sprawę, że kilku ważnych płyt nie przesłuchałem, kilka ważnych płyt mnie nie zachwyciło, kilka ważnych płyt nie zmieściło się w pięćdziesiątce. Ale jako że nie ma obiektywnych podsumowań, to i ja zastosowałem się do hasła: zero spinki. Część czwarta, ostatnia - miejsca od 10 do 1.

Best Albums of 2009 - Hennessy Top 50 Now! - Part 4

10. St. Vincent – Actor ♫
Płyta tak przyzwoita, że w dziesiątce być musi. Więcej tu.
Kategoria: Pop indyjski

9. Regina Spektor – Far ♫
Najbardziej popowa płyta w dorobku Reginy. Więcej tu. Koncert tu.
Kategoria: Ruski kicz

8. Antony and the Johnsons – The Crying Light ♫
Aż cztery lata po I Am a Bird Now. Pomógł Nico Muhly. I wyszło. W styczniu. Koncerty tu i tu.
Kategoria: Melodramat

7. Animal Collective – Merriweather Post Pavilion ♫
Animal Collective nagrali swoją najdłuższą płytę (55 minut). Świat oszalał. Ja trochę mniej.
Kategoria: Wszystkonakupę

6. Kinny – Idle Forest of Chit Chat ♫
Debiut roku, nie ma bata. Koleżanka po labelu Alice Russell wielu osobom z sekcji linki pozwoliła przetrzymać poprzednią zimę (możecie się wpisywać).
Kategoria: Muzyka duszy

5. Neko Case – Middle Cyclone ♫
Nadal w formie. Na płycie ilość gości przeszła w jakość. Więcej tu.
Kategoria: Altkantry

4. Junior Boys – Begone Dull Care ♫
Cyfrowy świat z analogową duszą. Koncert tu.
Kategoria: Cyfrówka kanadyjska

3. Bob Dylan – Together Through Life ♫
Dylan pościelowy. No, nie całkiem, ale dawno takich, że tak powiem nastrojowych utworów nie miał. Więcej tu. Koncert tu.
Kategoria: Bobdylan

2. Grizzly Bear – Veckatimest ♫
Powinni lepiej wybierać środki transportu. To wszystko, do czego mogę się doczepić.
Kategoria: Poprokfolk

1. Prefab Sprout – Let's Change the World With Music ♫
Czas się zatrzymał... Normalnie byłaby to płyta roku 1992, ale trochę się sprawa przeciągnęła. Więcej tu.
Kategoria: Songopisarstwo

Pozostaje zabrać się teraz za podsumowanie dekady. Ale to już po Nowym Roku.

Podsumowanie roku 2009 (20-11)

2009-12-27T20:24:00.004+01:00

Część trzecia - miejsca od 20 do 11.

Best Albums of 2009 - Hennessy Top 50 Now! - Part 3

20. Gaba Kulka – Hat, Rabbit! ♫
To z pewnością rok Gaby w polskiej muzyce. Świetne płyty i jeszcze lepsze koncerty. Więcej tu. Koncerty tu i tu.
Kategoria: Pop indyjski chyba

19. Kings of Convenience – Declaration of Dependence ♫
Najlepsze gitarowe duo powraca z bogatszymi niż dotychczas aranżacjami. Koncert tu.
Kategoria: Songopisarstwo

18. The Whitest Boy Alive – Rules ♫
Znów Erlend Øye, tylko brzmienie inne niż w poz. 19.
Kategoria: Cyfrówka internacjonalna

17. M. Ward – Hold Time ♫
Trubadur z gośćmi. Więcej tu.
Kategoria: Amerykana

16. Camera Obscura – My Maudlin Career ♫
Rok bez dobrej płyty z Glasgow byłby smutniejszy. Żałuję, że nie byłem na koncercie.
Kategoria: Pop indyjski

15. Super Furry Animals – Dark Days/Light Years ♫
Walijczycy pokazali wyspiarskim młodziakom jak grać, by iskry szły.
Kategoria: Poprok indyjski

14. Speech Debelle – Speech Therapy ♫
Zasłużona laureatka Mercury Prize. Więcej tu. Koncert tu.
Kategoria: Hip, hop

13. Micachu and the Shapes – Jewellery ♫
Pod hasłem: Zero spinki. Koncert tu.
Kategoria: Alternatywa raczej

12. Jack Peñate – Everything Is New ♫
Druga płyta. Lepsza od debiutu. Z hitowymi Tonight's Today i Be the One.
Kategoria: Pop indyjski

11. Asobi Seksu – Hush ♫
Świat trochę zbeształ tę płytę, ale co mnie świat... Więcej tu.
Kategoria: Dyzio Marzyciel

Ciąg dalszy nastąpi / To be continued...

Holy ***

2009-12-24T10:01:00.003+01:00

↑ foto: stąd

Podsumowanie roku 2009 (30-21)

2009-12-21T18:48:00.002+01:00

Część druga - miejsca od 30 do 21.

Best Albums of 2009 - Hennessy Top 50 Now! - Part 2

30. Pustki – Kalambury ♫
Plejada mistrzów tekściarskich. Więcej tu.
Kategoria: Poezja

29. The Flaming Lips – Embryonic ♫
Obawiam się, że nie do końca zrozumiałem ten album.
Kategoria: Alternatywna psychodelia indyjska

28. El Perro Del Mar – Love Is Not Pop ♫
Tylko Szwedzi tak potrafią. Ciepło/zimno, czule/bezuczuciowo. Koncert tu.
Kategoria: PoPop szwedzki

27. Marissa Nadler – Little Hells ♫
Masz doła - nie słuchaj.
Kategoria: Folkowy smut

26. Fink – Sort of Revolution ♫
Dość intymne songopisarstwo. Oczko gorzej od poprzednich propozycji Fina (to imię, nie narodowość).
Kategoria: Multikulti Ninja

25. Howling Bells – Radio Wars ♫
Lubię proste melodie. Więcej tu.
Kategoria: Poprok indyjski

24. Jenny Wilson – Hardships! ♫
Z miesiąca na miesiąc coraz bardziej mi się ta płyta podoba. Dla niezorientowanych - Jenny śpiewała z The Knife w You Take My Breath Away.
Kategoria: Songopisarstwo

23. Múm – Sing Along to Songs You Don't Know ♫
Scyklu: nie rzucaj płyty w kąt po pierwszym przesłuchaniu. Koncert tu.
Kategoria: Cyfrówka islandzka

22. Fever Ray – Fever Ray ♫
Erzac za The Knife. Jeśli nie ma wyjścia, to niech już będzie. Więcej tu. Koncert tu.
Kategoria: Cyfrówka szwedzka

21. Kucz/Kulka – Sleepwalk ♫
Małżeństwo doskonałe.
Kategoria: Cyfrówka polska

Ciąg dalszy nastąpi / To be continued...

Podsumowanie roku 2009 (50-31)

2009-12-19T15:23:00.004+01:00

Mało produktywny jestem w tym miesiącu. Ale od czego są podsumowania. Można je rozbijać na odcinki i już kilka wpisów załatwionych.

W części pierwszej mojego podsumowania roku 2009 pozycje od 50 do 31.

Best Albums of 2009 - Hennessy Top 50 Now! - Part 1

50. Masha Qrella – Speak Low ♫
Kategoria: Dojcze gramofon

49. Lisa Mitchell – Wonder ♫
Kategoria: Pop panieński

48. Gossip – Music for Men ♫
Kategoria: Rok indyjski/Dęspank

47. Fuck Buttons – Tarot Sport ♫
Kategoria: Cyfrówka

46. Florence and the Machine – Lungs ♫
Kategoria: Popraczej

45. Adela Diane – To Be Still ♫
Kategoria: Folk

44. A Camp – Colonia ♫
Kategoria: PoPop szwedzki

43. David Byrne & Brian Eno – Everything That Happens Will Happen Today ♫
Kategoria: Folk cyfrowy

42. Atlas Sound – Logos ♫
Kategoria: Eksperyment

41. Elizabeth & The Catapult – Taller Children ♫
Kategoria: Poprok indyjski

40. Laura Gibson – Beasts of Seasons ♫
Kategoria: Folkowy smut

39. Bonnie "Prince" Billy – Beware ♫
Kategoria: Songopisarstwo

38. PJ Harvey & John Parish – A Woman a Man Walked By ♫
Kategoria: Superduet

37. The Decemberists – The Hazards of Love ♫
Kategoria: Koncept indyjski

36. Tigercity – Ancient Lover ♫
Kategoria: Poprok indyjski

35. Alessi's Ark – Notes From the Treehouse ♫
Kategoria: Folkpop

34. Dan Deacon – Bromst ♫
Kategoria: Cyfrówka/Nie_przyjadę_na_Nową_Muzykę

33. Portico Quartet – Isla ♫
Kategoria: Dżez

32. Twilite – Bits & Pieces ♫
Kategoria: Songopisarstwo gitarowe

31. The xx – xx ♫
Kategoria: Rok indyjski

Ciąg dalszy nastąpi / To be continued...

Paula i Karol w Cafe Kulturalnej, czyli :-)

2009-12-12T11:55:00.004+01:00

↑ foto: Krzysiek Adamczyk

Slogan głosi: "Samotni przedstawiciele warszawskiej indie-folk-słodziak sceny". Więc jak tu się nie wybrać na koncert. No dobra, i tak bym się wybrał, bo Paula i Karol supportowali Basię Bulat, ale przynajmniej teraz już wiem, że na własnym pełnym koncercie też ich chętnie zobaczę.

Gitara, skrzypce, dzwonki - to całe instrumentarium. Plus głos damski i męski. I generalnie z uśmiechem. To znaczy mi uśmiech nie schodził z twarzy. Zagrali pięć utworów, cztery z nich znajdują się na wypuszczanej właśnie EP-ce Goodnight Warsaw. Ostatnio mam silne ciągoty ku takiej bezpretensjonalnej muzyce - jakoś mi dobrze kontrastuje z syfem za oknem. Zostaję fanem.

Setlista:

1. Mother's Stew
2. 5, 6, 7, 8
3. Country
4. The Bends
5. Goodnight Warsaw

Skład:
Paula Bialski - wokal, skrzypce, dzwonki
Karol Strzemieczny - wokal, gitara

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Paula i Karol Live at Cafe Kulturalna, Warsaw, Poland (2 Dec 2009), alt.link
mp3, 224kbps, 32,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs Pauli i Karola.
Tam dowiesz się wkrótce, jak kupić oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Apdejt: Próbka koncertu

Bolo #33 - Bolo i Adam Małysz w Afryce

2009-12-05T18:53:00.005+01:00

W części trzydziestej trzeciej Bolo i Adam Małysz lądują (no, prawie) w Afryce. Na marginesie - Wiadomości Sportowe: dziś Małysz był trzeci w Lillehammer.
(klik by powiększyć)

Autor: Tomasz Niewiadomski

A w następnym odcinku Bolo zachoruje na grypę.

Basia Bulat przed koncertami w Polsce

2009-11-29T16:54:00.004+01:00

Polskie koncerty już za moment. Tak tylko przypominam:

1 grudnia o 20.00 w Krakowie - Forty Kleparz,
2 grudnia o 22.00 w Warszawie - Cafe Kulturalna.

A dwa dni temu na dachu w Utrechcie było tak:

WUJek HENryk

2009-11-29T10:15:00.000+01:00

Gdyby ktoś zapytał mnie dziś: Henryku, które młode polskie zespoły lubisz najbardziej (wskaż maks. 4), to wymieniłbym w kolejności alfabetycznej Afro Kolektyw, Kawałek Kulki, Muzykę Końca Lata i Pustki. No i warszawski festiwal sztuki niezależnej Re:Wizje (10-12 grudnia) przygotował specjalnie dla mnie niespodziankę. Pierwszego dnia w Hydrozagadce zagra Afro Kolektyw, a drugiego w Fabryce Trzciny w ramach przygarniętego przez Re:Wizje Festiwalu WUJek wystąpią pozostałe zespoły z mojej listy (wstęp wolny). Wszystkie formacje cuzamen do kupy zgodziły się na rejestrację koncertów, więc jeśli wszystko dobrze pójdzie, to sporo fajnych dźwięków będę mieć w grudniu do wrzucania.

Bolo #32 - Bolo i kino

2009-11-28T10:43:00.003+01:00

W części trzydziestej drugiej Bolo chce iść do kina.
(klik by powiększyć)

Autorzy: Tomasz Niewiadomski, Tomasz Stawiszyński

A w następnym odcinku, w związku z inauguracją sezonu narciarskiego, Bolo będzie trenować Małysza.

Julia Marcell w TR Warszawa, czyli Prawdziwy Teatr Rozmaitości

2009-11-25T19:05:00.007+01:00

↑ foto: kuchomik

Płyta It Might Like You ukazała się w końcu w kraju nad Wisłą (wcześniej były kraje nad Renem i Dunajem). Koncert w TR Warszawa był tzw. koncertem premierowym. Z dużym składem, z ważnymi gośćmi. Bilety wyprzedane tydzień przed imprezą. Wprawdzie część zespołu podobno zaatakowało przeziębienie, ale się ludziska sprężyły i nie było ze sceny czuć choroby. Wprost przeciwnie - siła, zdrowie, witalność (dzisiejszy wpis sponsoruje zestaw witamin).

Długie intro do Outer Space rozpoczęło wieczór. Pełny skład zagrał jeszcze razem Billy'ego Elliota i Dancerkę z wstawką kokieteryjną Julii, po czym dwuosobowa sekcja rytmiczna udała się na krótki odpoczynek. Na scenie zostały same smyki i pianino - scena teatru idealnie pasowała w tym momencie do przekazu z niej płynącego. Dopiero końcówka pięknego Fear of Flying wraz z Side Effects of Growing Up podniosły ciśnienie, a bonusowy na płycie Sixteen, Ten Years Later okazał się koncertowym wymiataczem ("very happy song"). Część energetyczną zakończyła Noc żywych trupów z niespodziewaną wstawką puzonową. W podstawowej części zmieściły się wszystkie utwory z debiutu (poza Words Won't Save You) plus dodatkowo Twin Heart z EPki. Bisy zaczęły się od Seven Nation Army, który w oryginalnej wersji na gitarę i perkusję jest napakowany energią po ostatnią nutę, a wykonaniu sześciu osób był petardą. W mojej głowie TR zamienił się w jednej chwili w duszny, zadymiony klub alternatywny z podłogą klejącą się od rozlanego tydzień wcześniej piwa. Na finał dostałem jeszcze najlepsze ze słyszanych przeze mnie do tej pory wykonań Storm i na dobranoc Akordeonistę. Kapitalny koncert.

Setlista:

1. Outer Space
2. Billy Elliot
3. Dancer
4. Married to Life
5. Twin Heart
6. The Story
7. Carousel
8. Fear of Flying
9. Side Effects of Growing Up
10. Sixteen, Ten Years Later
11. Night of the Living Dead

Encore:
12. Seven Nation Army
13. Storm
14. Accordion Player

Zagrali w składzie:
Julia Marcell - wokal, pianino, skrzypce, dzwonki
Anna Prokopczuk - altówka
Patrycja Taradejna - wiolonczela, pianino, dzwonki
Adam Bruderek - skrzypce, puzon
Thomas Merkel - kontrabas
Jakob Kiersch - perkusja, dzwonki
Boris Breuer - dźwięk

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Julia Marcell Live at TR Warszawa, Warsaw, Poland (23 Nov 2009), alt.link
mp3, 224kbps, 114,3MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Julii.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Josephine Foster w Chorzowie, czyli Lament amerykański

2009-11-24T20:36:00.006+01:00

↑ foto: forwardfluidmotion

Posłuchajcie, bracia miła!
Chcęć wam skorzyć krwawą głowę;
Usłyszycie mój zamątek,
Jen mi się stał w Wielki Piątek.

Pożałuj mię stary, młody,
Boć mi przyszły krwawe gody:
Jednegociem Syna miała
I tegociem ożalała.

Zamęt ciężki dostał się mnie, ubogiej żenie,
Widząc rozkrwawione me miłe Narodzenie;
Ciężka moja chwila, krwawa godzina,
Widząc niewiernego żydowina,
Iż on bije, męczy mego miłego Syna.

Synku miły i wybrany,
Rozdziel z matką swoje rany;
A wszekom Cię, Synku miły, w swym sercu nosiła,
A takież Tobie wiernie służyła.
Przemów k'matce, bych się ucieszyła;
Bo już idziesz ode mnie, moja nadzieja miła.

Synku, bych Cię nisko miała,
Niecoś bych Ci wspomagała:
Twoja główka krzywo wisa, tęć bych ja podparła;
Krew po Tobie płynie, tęć bych ja utarła;
Picia wołasz, piciać bych Ci dała,
Ale nie lza dosiąc Twego świętego ciała.

O, aniele Gabryjele
Gdzie jest ono twe wesele,
Cożeś mi go obiecował tako bardzo wiele,
A rzekący: "Panno, pełna jeś miłości!"
A ja pełna smutku i żałości;
Spróchniało we mnie ciało i moje wszytki kości.

Proścież Boga, wy miłe i żądne maciory,
By wam nad dziatakmi nie były takie to pozory,
Jele ja, nieboga, ninie dziś zeźrzała
Nad swym, nad miłym Synem krasnym,
Iż on cirpi męki, nie będąc w żadnej winie.

Nie mam ani będę mieć inego,
Jedno Ciebie, Synu, na krzyżu rozbitego.

Autor anonimowy, Lament świętokrzyski

Josephine Foster na koncercie w Chorzowie supportowała Andrew Birda. Wykonała utwory swoje, swojego zespołu Josephine Foster and the Supposed i wiersz Emily Dickinson. Było to dla mnie intensywne, acz dziwne przeżycie. Podróż wehikułem czasu z zepsutą skrzynią biegów. Z jednej strony po ponadgodzinnym koncercie czułem się psychicznie i fizycznie zmęczony, z drugiej - to nie było złe doświadczenie. Oczyszczający lament.

Setlista:

1. Second Sight
2. The Lap of Your Lust
3. Worried and Sorry
4. The Garden of Earthly Delights
5. I Love You and the Springtime Blues
6. A Thimble Full of Milk
7. My Life Has Stood a Loaded Gun
8. Don't Wait Mary Jane
9. Deathknell
10. Indelible Rainbows
11. All I Wanted Was the Moon
12. All the Leaves Are Gone
13. ??? (tytuł potrzebny / title needed)
14. Lullaby to All

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Josephine Foster Live at Ars Cameralis, Chorzow, Poland (19 Nov 2009)
mp3, 224kbps, 108,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs Josephine Foster.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Grizzly Bear - Lost in Translation

2009-11-22T00:53:00.004+01:00

EN → PL (ze strony Grizzly Bear)

PL → EN (tłumacz: Dr Google)

Z przyczyn niezależnych od artystów i organizatorów (wypadek autokaru), Grizzly Bear i St. Vincent nie będą mogli wystąpić w Polsce 22 listopada 2009. Bilety zachowują ważność - koncert odbędzie się w najbliższym możliwym terminie. Zagra za to Micah P. Hinson - wstęp wolny.

For reasons beyond the artists and organizers (bus accident), Grizzly Bear, and St. Vincent will not be able to occur in Poland, November 22, 2009. Tickets are valid - the concert will be held as soon as possible. Play for that Micah P. Hinson - free.

Andrew Bird w Chorzowie, czyli Boso, ale w ostrogach

2009-11-21T09:05:00.003+01:00

↑ foto: forwardfluidmotion

Pięć miesięcy temu Andrew Bird koncertował z zespołem w Nowym Jorku. Tam byłem. Oprócz "swoich ludzi" miał też wtedy na trzy utwory parę osób z Calexico. Dźwięk był potężny. Teraz Andrew Bird zjechał na Śląsk, by wziąć udział w Ars Cameralis. Bardzo dosłownie potraktował nazwę festiwalu, bo pojawił się sam. W związku z tym musiał grać na wszystkim: na skrzypcach, gitarze, glockenspielu, grzechotkach. Do tego śpiewał i, co oczywiste w jego wypadku, gwizdał. Jak zwykle mylił się czasem, ale chyba nikomu to za bardzo nie przeszkadzało.

Na początku większości utworów musiał używać swoich pedałów do loopów i jakoś przeszkadzały mu w tym buty, więc szybko się ich pozbył i do końca koncertu poruszał się po scenie chorzowskiego Teatru Rozrywki w samych skarpetkach. Dużo mówił: o tym, skąd wzięły się pomysły na niektóre piosenki, o Ulicy Sezamkowej i historii z Wielką Literą I, o znajomych dżezmenach z Chicago, którzy opowiadali mu, że jedzie do raju. Sympatyczne to było, bez kokieterii koncertowej.

Występ musiał się podobać - nie było wyjścia. Solowe wykonania nie miały może takiego pałeru, jak te zespołowe, ale miały za to więcej uroku. Bardziej można było docenić talent kompozytorski Birda. Do sprawdzenia poniżej.

Setlista:

1. Carrion Suite
2. The Water Jet Cilice
3. Why?
4. Darkmatter
5. Tenuousness
6. Oh No
7. Effigy
8. Imitosis / Capital I (from Sesame Street)
9. Masterfade
10. Lusitania
11. Anonanimal
12. Scythian Empire

Encore:
13. Some of These Days (jazz standard by Shelton Brooks)
14. Weather Systems

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Andrew Bird Live at Ars Cameralis, Chorzow, Poland (19 Nov 2009)
mp3, 224kbps, 145,1MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Andrew Birda.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Ho Ho Ho

2009-11-18T17:43:00.005+01:00

Jeszcze wczoraj nie przypuszczałbym, że popełnię jakiś wpis z piosenką tzw. świąteczną, a tym bardziej, że zrobię to miesiąc z okładem przed Świętami. Ale Bob Dylan tak mnie rozbawił, że muszę się swoim chichraniem podzielić.

Dodam jeszcze tylko, że Dylan pojawił się w klipie promującym płytę pierwszy raz od 1997 roku. Wtedy było to w Not Dark Yet z Time Out of Mind.

Must Be Santa wyreżyserował Nash Edgerton (grał ochroniarza #5 w Martix: Reaktywacja).

Plastelinki

2009-11-15T11:17:00.006+01:00

Dzisiejszy wpis sponsoruje Carrefour: Plastelina 6 kolorów - 0,65 zł

1. Prowodyr: Grizzly Bear - Ready, Able (2009)

W roli głównej Hobo Clown - postać z 5-minutowego filmu autorki wideło - Allison Schulnik.
Btw. koncert Grizzly Bear w Katowicach już za tydzień (niedziela, 22/11, Jazz Club Hipnoza).

2. Protoplastuś: Frank Zappa - Baby Snakes (1979)

Protoplastuś w zakresie widełoklipu oczywiście, bo w kinie plastelina pojawiła się już 1908 roku. W swoim 166-minutowym (!!!) filmie, na który głównie składa się koncert z Palladium Theater w NYC, Zappa skorzystał z pomocy animatora - Bruce'a Bickforda.

Ciąg dalszy tu: część 2, część 3.

3. Propagator: Michael Jackson - Speed Demon (1987)

W Moonwalkerze znalazła się 10-minutowa sekwencja plastelinowa, stworzona przez najbardziej znanego chłopca od plasteliny - Willa Vintona.

Will Vinton wymodelował też w tym samym roku świńskie wideło Vanz Kant Danz. Śpiewa John Fogerty.

4. Prometeusz: Voo Voo - Bang Bang (2005)

Jeśli w Polsce było coś plastelinowego wcześniej, to przepraszam, nie dotarłem. Dla Voo Voo animowała Monika Kuczyniecka.

Monika zrobiła też ostatnio wideło Czesławowi - Ucieczka z wesołego miasteczka i dostała za nie nominację do Yach Film Festiwal 2009.

White Chalk/Red Shoes

2009-11-11T12:59:00.010+01:00

Mark Rothko, White over Red, 1957

Wybierz swój kolor.

Bolo #31 - Bolo na wiecu

2009-11-09T20:33:00.000+01:00

W części trzydziestej pierwszej Bolo ląduje na wiecu.
(klik by powiększyć)

Autorzy: Tomasz Niewiadomski, Tomasz Stawiszyński

A w następnym odcinku Bolo będzie mieć chętkę na kino.

Koncerty: Julia Marcell w listopadzie, Basia Bulat w grudniu

2009-11-07T16:41:00.000+01:00

⇑ foto JM: Jacek Barcikowski
↑ foto BB: Bobby Bulat

Blok ma rok

2009-11-06T16:10:00.000+01:00

Najwięcej osób trafiło tu dzięki dr. Google'owi, wpisując w wyszukiwarkę:
1. hennwill lub henwill lub hennessy lub sto innych wariantów pisowni
2. fejzbok
3. radiohead bootleg poznań lub radiohead poznań bootleg

Przez większość roku nie miałem konta na fejsbuku, a koncert Radiohead nie nagrał mi się.

Najciekawsze hasła, które podkręciły mi statystyki, to:
1. stream sex lub sex stream lub seks stream lub nastolatki stream lub animal stream lub seks z psem (reszty nie będę cytować)
2. żaba kermit
3. húllabbalabbalúú
4. esperal
5. rysunek krasnoludka

Żaba śpiewała w perełkach, Húllabbalabbalúú to tytuł utworu Mum, krasnoludek był w jednym z odcinków Bola, ale o esperalu nie przypominam sobie wpisu. Seks pewnie stąd, że o Asobi Seksu trochę pisałem. Ale skąd z psem?

Najwięcej osób ściągnęło koncert Faith No More z Open'era. To moje najgorsze nagranie w życiu.

Najwięcej osób zwiedziło blok 11 sierpnia 2009 - celem były wpisy o Off Festivalu z nagraniami koncertów The National i Tiny Vipers. Plik z tym drugim przez pół dnia był uszkodzony, raz jeszcze sorki.

Najczęściej zaglądali tu klienci Telekomunikacji Polskiej i UPC. Ulżyło mi, bo oznacza to, że sam sobie nie podkręciłem statystyk.

Prezenty przyjmuję na skrzynki.

Pustki na Offie, Pustki na płycie

2009-11-04T16:50:00.010+01:00

↑ foto: Filip Styliński

Koncert Pustek na Offie był krótki - od tego zacznijmy. Za krótki. Takie reguły festiwali. Moje zdania będą więc też krótkie. Proste będą. Koncert dobry. Zapraszam do odsłuchu.

Setlista:

1. Żałobniki wynocha
2. Wesoły jestem
3. Nic do powiedzenia
4. Koniec kryzysu
5. Pomyłka
6. Czerwona fala
7. Wiersz o szukaniu
8. Parzydełko
9. Słabość chwilowa

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Pustki Live at Off Festival, Mysłowice, Poland (7 Aug 2009)
mp3, 224kbps, 75,4MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Pustek.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Trochę więcej słów będzie o nowej płycie Pustek, zatytułowanej Kalambury.

Traklista:

1. Trawa
2. Kalambury
3. Znój
4. Wiedza
5. Dłoń zanurzasz we śnie
6. Przekwitanie
7. Nieodwaga
8. Wesoły jestem
9. Jakżeż ja się uspokoję
10. Wiersz o szukaniu
11. Pożałuj mnie!
12. Notes

Zespołowi udało się zaangażować naprawdę wybitne grono doświadczonych tekściarzy: Wyspiański, Leśmian, Tuwim, Gajcy, Słonimski, Wawiłow... Jest też debiutant - Łukasiewicz. Poezja śpiewana, ale taka bez zadęcia, egzaltacji czy obciachu. Na swój Pustkowy sposób zespół mierzy się z wierszami mistrzów. Trawę znaliśmy wcześniej w wersji rozlazłej ze śpiewników ZHP, Pustki popychają rytmiczny sam w sobie tekst Tuwima w stronę transu. W moim ulubionym na płycie Notesie, poruszający wiersz Słonimskiego tak silnie wiąże się z kompozycją Basi Wrońskiej i Radka Łukasiewicza, iż mógłbym uwierzyć, że poeta pisał tekst do muzyki. Świetnie pasuje też tu Nosowska. Ma głos o większym dole w porównaniu z głosem Basi, co okazuje się w tym wypadku atutem piosenki. Z kolei Basia w Jakżeż ja się uspokoję swoją melancholią hipnotyzuje. W jej wykonaniu równie magicznie wypada dla mnie chyba jedynie Pies Ballad i romansów. Gościnnie obok Kasi Nosowskiej na płycie zaśpiewał Artur Rojek. Dostał mu się w przydziale tekst Radka Łukasiewicza Nieodwaga w parze z jedną z najciekawszych na płycie kompozycji. Rojek swoim wykonaniem to kolejny mocny punkt albumu. Zresztą całej płyty słucha się świetnie. Nie przyzwyczaję się tylko do Wiersza o szukaniu. Rozumiem, że zmiany w tekście były konieczne, by wyszła z tego piosenka, ale cóż - to już nie jest Gajcy i mam z tym problem.

Na koniec Wujek Dobra Rada: Nie szukaj tej płyty w dziale muzycznym Empiku, bo jak ja stracisz czas i nerwy. Wal do działu prasowego.

Kings of Convenience w Rzymie, czyli Do tańca i do różańca blisko

2009-11-03T18:18:00.005+01:00

← foto: nott1op9

Kings of Convenience wydali nowy album - Declaration of Dependence i wyruszyli w trasę. W Polsce ich nie zobaczymy raczej, więc trzeba było pakować walizki i jechać w jakieś ciepłe miejsce. Rzym wydawał się idealny. Przy Via della Conciliazione, jednej z najbardziej kontrowersyjnych ulic miasta - Mussolini by podlizać się Kościołowi zniszczył dużą część pięknego Borgo i wytyczył między Zamkiem Świętego Anioła w Rzymie, a Placem Świętego Piotra w Watykanie Ulicę Pojednania (Konkordatu) - mieści się piękna sala koncertowa Auditorium Conciliazione, w której odbywają się głównie koncerty muzyki klasycznej. Tym razem klasyczne były gitary, fortepian, skrzypce i kontrabas.

Przez pierwszą część koncertu na scenie znajdował się sam norweski duet, czyli Erlend Øye i Eirik Glambek Bøe, a w drugiej dołączyły do nich kolejne dwie osoby - Davide Bertolini, który także produkuje płyty KoC i Tobias Hett. Najwięcej miejsca zajęły oczywiście utwory z nowej płyty, z kolei starsze czasem zaskakiwały aranżacjami. Momentami było densowo (Rule My World, I'd Rather Dance With You), częściej liryczno-ironicznie (cover The Smiths - Heaven Knows I'm Miserable Now).

Z gadek między utworami dowiedzieć się można było co nieco o rodzinie Erlenda i przyjaciołach zespołu, o tym, że kasłanie na koncercie karane jest śmiercią, o zakazie klaskania (niestety często łamanym). Sympatyczne z nich chopaki. Do tego dobrze stroją.

Setlista:
1. My Ship Isn't Pretty
2. 24-25
3. Me in You
4. Love Is No Big Truth
5. Second to Numb
6. Power of Not Knowing
7. Singing Softly to Me
8. The Girl From Back Then
9. Homesick
10. Know-How
11. Stay Out of Trouble
12. Mrs. Cold
13. Rule My World
14. Peacetime Resistance
15. Misread
16. Boat Behind

Encore:
17. I'd Rather Dance With You
18. Heaven Knows I'm Miserable Now (Erlend Øye Solo - The Smiths Cover)
19. Little Kids

Zespół wystąpił w składzie:
Erlend Øye - wokal, gitara, fortepian
Eirik Glambek Bøe - wokal, gitara

Davide Bertolini - kontrabas
Tobias Hett - skrzypce

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Kings of Convenience Live in Rome, Italy (28 Oct 2009)
mp3, 224kbps, 160,3MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Kings of Convenience.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Pogodno na Nowej Muzyce, czyli Finał

2009-11-02T21:04:00.007+01:00

← foto pożyczone: Jarosław Talacha (ale z zupełnie innego koncertu)

Koncert Pogodno zainaugurował Nowej Muzyki dzień trzeci. Ten, który zaczął się od wiadomości o odwołaniu koncertu Dana Deacona. Godzina z Pogodno miała poprawić mi humor i tak się stało. Głównie z powodu konferansjerki. Z dzisiejszej perspektywy był to koncert historyczny, bo ostatni z Macukiem na pokładzie. Skład grupy wygląda teraz tak: Jacek Szymkiewicz (wokal i gitara), Marcin Dzidzia Zabrocki (keyboardy, sax i wokal), Paweł Osicki (perkusja i wokal) oraz Damian Pielka (bas i wokal).

Setlista:

1. Fenomeno
2. Zasilanie
3. Finał
4. Poganie
5. Na dwa
6. Keks
7. Uśmiech się
8. Rozpierdalacz
9. To nie nasza sprawa
10. Prezydent
11. Narkotyki
12. Pijak śmierdziuch
13. 3 chłopców

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Pogodno Live at Nowa Muzyka, Katowice, Poland (30 Aug 2009), alt.link
mp3, 224kbps, 105,9MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Pogodno.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

TNX: Pawlon - ogromne dzięki za pomoc. Się chłop uparł i załatwił, co trzeba.

PS. Aktivist ogłosił nominacje do nagrody Nocne Marki 2009. Jeśli chcesz zagłosować na festiwal Nowa Muzyka, to wyślij SMS o treści AKT.NM.10 pod numer 7136 (złoty netto / złoty 22 gr z VAT). Szczegóły w lince.

Na koniec fragment wideło autorstwa Człowieka Kamery z moją wkładką dźwiękową.